Συντάκτης: Αυγή
-
Σάλτσα Ντομάτας (ντοματοπολτός)
Από τα μέσα Αυγούστου το χρώμα που επικρατεί στον κηπάκο μου είναι το εκτυφλωτικό κόκκινο και αυτό χάρη στις ντοματούλες μου που κρέμονται ολοστρόγγυλες, σαρκώδεις και προκλητικές από τα κλαριά. Είναι σαν να σε προσκαλούν σε γιορτή, σε πανηγύρι καλοκαιρινό… Η ντομάτα είναι μια κούκλα, από όποια μεριά και αν τη δει κανείς: Πρώτα, πρώτα…
-
Πεντανόστιμα αλμυρά σνακ για κάθε στιγμή
Ο Αύγουστος μετράει μέρες, φίλες και φίλοι μου. «Από Μάρτη καλοκαίρι και από Αύγουστο χειμώνα» λέει ο λαός και αν πιστέψουμε και τον ποιητή που λέει πως «με τις πρώτες σταγόνες της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι» πρέπει να αρχίσουμε να ετοιμαζόμαστε για την υποδοχή του Φθινοπώρου. Ήδη οι πρώτες σταγόνες έπεσαν πάνω στο σώμα του…
-
Ροδοψημένα μπουτάκια κοτόπουλο με πορτοκάλι! Η εύκολη λύση…
Τι είναι εκείνο που μαγειρεύεται με κάθε τρόπο, που συνδυάζεται με αμέτρητα υλικά, που του πάνε όλες οι σάλτσες, που το τρώνε σ’ όλον τον κόσμο και δεν λείπει από το «ρεπερτόριο» κάθε μεγάλου σεφ και κάθε νοικοκυράς; Η εύκολη, καθημερινή ή γιορτινή λύση στο τραπέζι ονομάζεται κοτόπουλο. Μπορεί, βέβαια να είναι και κόκορας ή…
-
Αφράτες πλεξουδάτες νοστιμιές
«Μια φορά κι έναν καιρό, σε έναν πανύψηλο πύργο στο δάσος, ζούσε η Ραπουνζέλ, ένα κορίτσι αλλιώτικο από τα άλλα, με τεράστιες, μακριές χρυσαφένιες πλεξούδες που είχαν τη μαγική δύναμη να χαρίζουν νιάτα και ομορφιά σε όποιον τις αγγίξει…» Αγαπημένο παραμύθι η Ραπουνζέλ με τις μακριές πλεξούδες και ήρθε στο νου μου καθώς έπλεκα τις δικές μου ζυμαρένιες πλεξούδες…
-
Τρυφερά λαδερά φασολάκια
Όπως και να το κάνουμε, φίλες μου τα λαδερά φαγητά, είναι η καρδιά της δικής μας, ελληνικής, σπιτίσιας, αγαπημένης κουζίνας. Μυρίζουν καλοκαίρι. Οι κλασσικές συνταγές λαδερών με τα φασολάκια, τα κολοκυθάκια, τις μπάμιες, τα γεμιστά, τα ντολμαδάκια, θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου να βρίσκονται στη Βίβλο της Παγκόσμιας Κουζίνας γραμμένες με χρυσά γράμματα, γιατί…
-
Μπατσίνα η… ξεβράκωτη ή αλλιώς κολοκυθόπιτα καλοκαιρινή χωρίς φύλλο
Η Μπατσίνα, φίλες μου είναι μια ιδιαίτερη πίτα που φτιάχνεται στη Θεσσαλία. Μερικοί τη λένε και… ξεβράκωτη γιατί είναι μια… γυμνή πίτα, μια πίτα χωρίς φύλλο. Βεβαιώνω όμως με το χέρι στην καρδιά πως αυτή η γύμνια δεν της στερεί τίποτα από εμφάνιση και νοστιμιά. Ίσα – ίσα που την κάνει πιο ελκυστική και πάνω από όλα…
-
Αρακάς ο λαδερός! Ένας… φίλος στο πιάτο μας
Η πριγκίπισσα έφτασε το βράδυ στο παλάτι. Είχε χάσει τη συνοδεία της μέσα στην καταιγίδα που άρχισε ξαφνικά. Ζήτησε να την φιλοξενήσουν. «Είμαι πριγκίπισσα» είπε. « Αληθινή πριγκίπισσα;». «Ναι!» απάντησε αυτή. Η βασίλισσα δεν την πίστεψε, όμως για να σιγουρευτεί, κάλεσε τις καμαριέρες και τους είπε:«Θα βάλετε τα πιο χοντρά μας στρώματα στο κρεβάτι και…
-
Το παγωτό του δεκάλεπτου
Μπορεί, φίλες μου, τούτο το καλοκαιράκι να μας ταλαιπωρεί λιγάκι με την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του μια ζέστη μια κρύο, αλλά εδώ και δυο τρεις μέρες ο καιρός έστρωσε και οι ζέστες που ήρθαν είναι καλοδεχούμενες. Με το που σφίγγουν λοιπόν, οι ζέστες, δυο πράγματα σκεφτόμαστε οι νεοέλληνες: παγωτά και μπάνια σε μια από τις εκατοντάδες…
-
Χυλόπιτα, παραδοσιακή, ροδοψημένη τραγανή (Παρβαλιάκ ή Παλτσίντα)
Σήμερα θα φάμε χυλόπιτα. Όχι όμως σαν εκείνη της γνωστής φράσης «έφαγα χυλόπιτα», που θα την έχετε ακούσει σίγουρα. Η φράση χρησιμοποιείται στην αργκό και υποδηλώνει την απόρριψη και μάλιστα τη ερωτική απόρριψη. Όσο κι αν μοιάζει περίεργο, η φράση έχει κυριολεκτική σημασία και η προέλευσή της εντοπίζεται στις αρχές του 19ου αιώνα. Εκείνη την…
-
Γκέλα Ρόσα ή Κιουλ… Βελούδινος, Πεντανόστιμος Βλαχαρβανίτικος Χυλός
Το χωριό μου (η Δροσοπηγή στον Ν. Φλώρινας), το δημιούργησαν ορεινοί πληθυσμοί, Βλάχων και Αρβανητών που μετακινήθηκαν από την περιοχή των Μαστοροχωρίων της Ηπείρου, (Πληκάτι, Βούρμπιανι, Αετομηλίτσα), εκεί γύρω στο πρώτο μισό του 18ου αιώνα. Η ευλογημένη αλλά φτωχή και στερημένη γη της Ηπείρου και το άγριο περιβάλλον, επέβαλλαν στους κατοίκους ανάλογες συμπεριφορές. Δημιουργικοί, οι…
-
Ρεβυθόσουπα… υπέροχη, χειμώνα, καλοκαίρι!
Η σχέση μου με τα ρεβύθια ήταν παιδιόθεν η χειρότερη που μπορούσε να είναι. Άκουγα ρεβύθια και ανακατεύονταν το στομάχι μου. Ίσως γιατί στο σπίτι μας δεν τα μαγειρεύαμε καθόλου. Πίεσα τον εαυτό μου να τα δοκιμάσει, σε φιλικό σπίτι για να μην προσβάλλω την οικοδέσποινα και η έκπληξή μου ήταν θετικότατη. Γύρισα στο σπίτι…