Συντάκτης: Αυγή
-

Νόστιμοι λουκουμάδες
Έναν παλιό ονειροκρίτη ξετρύπωσα φίλες μου, κάτω από μια στοίβα παλιών βιβλίων. Τα είχαν αφήσει δίπλα στον κάδο των σκουπιδιών. Ήταν δεμένα προσεκτικά με ένα σπάγκο και καθώς τα πήρε το μάτι μου, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση πως αυτός που τα άφησε, δεν το έκανε με ελαφριά συνείδηση. Τα άφησε με την ελπίδα πως κάποιος…
-

Τα κοκκινιστά αυγά της… Eυτυχίας
Αυγά! Τροφή πολύτιμη αλλά και νόστιμη όσο δεν πάει. Το αυγό, θα το ξέρετε άλλωστε είναι ένα σημαντικό στοιχείο της διατροφής μας… Είναι ένα οικονομικό προϊόν με μεγάλη θρεπτική αξία. Στην παραδοσιακή αγροτική κοινωνία η κατανάλωση αγαθών περιοριζόταν κυρίως στην αυτάρκεια και στην ανταλλαγή προϊόντων. Κάθε σπίτι στο χωριό «είχε και τις κοτούλες του». Σε…
-

«Τα Παξιμαδάκια της Βαγγελίτσας»
Το Φθινόπωρο φίλες μου, είναι εποχή αγαπημένη. Για μένα που έχω μεγαλώσει μέσα στο βουνό, θεωρώ ότι αγγίζει και ενεργοποιεί -ειδικά ο Οκτώβρης- όλες σχεδόν τις αισθήσεις. Η όραση, η ακοή, η αφή, η γεύση, η όσφρηση συμμετέχουν σ’ αυτό το πανηγύρι της φύσης, λίγο πριν ο Χειμώνας σκεπάσει τα πάντα κάτω από τη λευκότητά…
-

Κολοκυθόπιτα αλμυρή σε φόρμα
Η κολοκυθόπιτα που σας προτείνω φίλες μου δεν είναι σαν τις κλασσικές πίτες που φτιάχνουμε ανοίγοντας φύλλο. Είναι όμως εντυπωσιακή και νόστιμη. Οι δικοί σας θα ξετρελαθούν, αλλά και σ’ ένα πιο επίσημο γεύμα θα εντυπωσιάσει και θα σας βγάλει ασπροπρόσωπη όταν την προσφέρετε σαν πρώτο πιάτο στους καλεσμένους σας. Δείτε και την συνταγή για…
-

Γαρίδες Σαγανάκι
Για να είμαι ειλικρινής φίλες μου δε θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό να μιλήσει για γαρίδες. Δεν είμαι σε θέση να μιλήσω για θαλασσινά γενικά. Άλλωστε, σας το έχω ομολογήσει στο παρελθόν, ότι μεγάλωσα στα όρη, στ’ άγρια βουνά. Πού να βρει κανείς γαρίδες στους πρόποδες του Βιτσίου; Να σας μιλήσω για πέστροφες, που κάποτε…
-

Μοσχαράκι με πατατατούλες μπλουμ… στην κατσαρόλα!
Παλιά φίλες μου όποιον και να ρωτούσες «ποιο είναι το εθνικό φαγητό των Ελλήνων;» θα σου απαντούσε χωρίς δισταγμό «η φασολάδα». Εκείνες οι μέρες βέβαια, που ο Έλληνας κατανάλωνε δυο φορές την εβδομάδα όσπρια και μια φορά την Κυριακή κρέας, έχουν περάσει – δεν τολμώ να πω ανεπιστρεπτί – γιατί δυστυχώς, δεν ξέρουμε έτσι όπως…
-

Κέικ τσουρεκάτο με άρωμα κανέλας
Αν αγαπάτε την γεύση του τσουρεκιού αλλά δεν θέλετε να υποστείτε την δύσκολη και χρονοβόρα, ομολογουμένως, διαδικασία παρασκευής του, φτιάξτε αυτό το κεϊκάκι. Σε λίγη ώρα θα έχετε στο τραπέζι σας ένα γλυκό ελαφρύ, αφράτο, μυρωδάτο, που θα θυμίζει μεν τσουρέκι αλλά παράλληλα θα σκορπάει γύρω του τις μεθυστικές ευωδιές της κανελοζάχαρης, του πορτοκαλιού και…
-

Φθινοπωρινό σοκολατοφραουλένιο κέικ!
Αυτό το αρωματικό σοκολατένιο, ιδιαίτερο κέικ το αφιερώνω σε όλους εκείνους που αρνούνται να απεξαρτηθούν από το καλοκαίρι, που θεωρούν ότι το φθινόπωρο είναι μια εποχή μουντή χωρίς χρώματα και χωρίς ενδιαφέρον, που γκρινιάζουν πως μυρίζει λιμνάζοντα βροχόνερα σε χαντάκια και πατημένα σάπια φύλλα, που έχουν κλειστεί μέσα στους τέσσερις τοίχους και μηρυκάζουν την καθημερινότητά…
-

Κέικ αλμυρό… μμμ υπέροχο!
Αν έχετε βαρεθεί να σερβίρετε κάθε φορά το γλυκό, παραδοσιακό κέικ, αν τα παιδιά σας γκρινιάζουν ότι το κολατσιό τους είναι κάθε μέρα το ίδιο και το ίδιο, αν θέλετε να πρωτοτυπήσετε και να ξαφνιάσετε τις φίλες, στον πρωινό ή τον απογευματινό σας καφέ, κάντε την έκπληξη και φτιάξετε κάτι διαφορετικό. Ένα κέικ αλμυρό, για…
-

Πιπεροσαλάτα ξυδάτη της Σοφίας
Το εγκώμιο της πιπεριάς, της δικής μας, αρχόντισσας, Φλωρινιώτισσας πιπεριάς, το έπλεξα σε προηγούμενο σημείωμα, φίλες μου, και είπα, πάει, τέλειωσε, δεν θα ξανασχοληθώ άλλο μαζί της. Φαίνεται όμως, πως αυτό το θαυμαστό λαχανικό, που έχει κατακτήσει την ελληνική κουζίνα και όχι μόνο, δε θα σταματήσει να με εκπλήσσει γιατί είναι η χαρά της νοικοκυράς,…
-

Σιμιγδαλένιες φιτούρες… η επιτομή της απλότητας
Μικρή, θυμάμαι στριφογύριζα σαν μαναράκι γύρω από τις φούστες της Γιαγιάς Αθηνάς. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν η ώρα που δημιουργούσε στην κουζίνα. Παρατηρούσα τα ροζιασμένα χέρια της που έπαιρναν τα υλικά, τα έκοβαν, τα ανακάτευαν, τα έπλαθαν, τα συνδύαζαν αριστοτεχνικά, τα μεταμόρφωναν με μαεστρία και στο τέλος πάντα κάτι ωραίο εμφανιζόταν στο τραπέζι……
