Ροή Συνταγών

γλυκό κουταλιού κυδώνι

Γλυκό κουταλιού κυδώνι, αξεπέραστη συνταγή! (ΒΙΝΤΕΟ)

Δείτε στο παρακάτω LIVE HD βίντεο τη συνταγή για γλυκό κουταλιού κυδώνι που έχουμε δημοσιεύσει παλαιότερα στα ηχωμαγειρέματα. Πρόκειται για μια απλή, παραδοσιακή συνταγή (και νηστίσιμη), απλά ακολουθήστε τα βήματα και δοκιμάστε να το φτιάξετε και καλή απόλαυση..! Ένας ακόμη τρόπος για να αξιοποιήσετε τα φετινά κυδώνια.

Δείτε περισσότερες συνταγές με κυδώνι.

Αν σας αρέσουν τα βίντεο, δείτε τη σελίδα με τις βίντεο-συνταγές μας. Για περισσότερα βίντεο επισκεφθείτε το κανάλι μας ηχωμαγειρέματα στο Youtube όπου κάνουμε συχνές δημοσιεύσεις. Αν θέλετε να ενημερώνεστε κάθε φορά που ανεβαίνει εκεί κάποιο βίντεο, κάντε άμεση εγγραφή στο κανάλι. Ευχαριστούμε.-

Μηλοπιτάκια με φύλλο κρούστας - 38 - ηχωμαγειρέματα

Τραγανά μηλοπιτάκια με φύλλο κρούστας της Αρετής

Είναι μικρά και χαριτωμένα, είναι τραγανά, είναι μοσχομυριστά, είναι γευστικότατα, είναι ανάλαφρα, γίνονται εύκολα. Νομίζω ότι τα παραπάνω είναι αρκετά για να πειστείτε πως αξίζει τον κόπο να διαθέσετε ελάχιστο από τον χρόνο σας για να φτιάξετε αυτά τα μηλοπιτάκια της Αρετής.

Τα είδα, τα λιμπίστηκα, δοκίμασα ένα, μετά δεύτερο, στο τρίτο σταμάτησα από ευγένεια. Ξετρελάθηκα, ζήτησα τη συνταγή και σας την παρουσιάζω.  

Σας προκαλώ, φτιάξτε τα μια φορά! Θα τα ξαναφτιάξτε σίγουρα. Θα γίνουν το αγαπημένο σας γλυκάκι

Μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε να φτιάξετε κάποια από τις συνταγές για μηλόπιτα που έχουμε δημοσιεύσει στα ηχωμαγειρέματα.

Τι θα χρειαστείτε:

Μηλοπιτάκια με φύλλο κρούστας - 1

– 1 κιλό μήλα
– 1 πακέτο φύλλο κρούστας
– 1 κούπα καρύδια
– ½ κούπα φυστίκι Αιγίνης
– 1 κούπα ζάχαρη
– 1 συσκευασία βούτυρο
– 2 κουτ. σουπ. νισεστέ
– ½ κουτ. γλυκ. γαρύφαλλο
– 1 κουτ. γλυκ. κανέλα
– Λίγες σταφίδες (προαιρετικά)
– Λίγη ζάχαρη άχνη για το πασπάλισμα

Πώς θα τα φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Τραγανά μηλοπιτάκια με φύλλο κρούστας της Αρετής” <span class="meta-nav">→</span>
Βασιλόπιτα με γεύση τσουρεκιού - 42

Βασιλόπιτα γλυκιά με γεύση τσουρεκιού (ΒΙΝΤΕΟ)

Δείτε στο παρακάτω βίντεο μια συνταγή για πρωτοχρονιάτικη βασιλόπιτα που έχουμε παρουσιάσει στα ηχωμαγειρέματα. Ειδικά αυτή η Πρωτοχρονιά θα είναι πολύ σημαντική γιατί όλοι και όλες ελπίζουν η νέα χρονιά να φέρει κάτι καλύτερο από την προηγούμενη που ζήσαμε πρωτόγνωρες καταστάσεις.

Η συνταγή είναι αρκετά βατή και αν ακολουθήσετε τις οδηγίες θα φτιάξετε μια βασιλόπιτα άλλο πράγμα αντί να τη προμηθευτείτε από τα σούπερ μάρκετ.

Δείτε και μια ακόμα συνταγή για βασιλόπιτα πανεύκολη χωρίς μίξερ…

Ας ευχηθούμε λοιπόν το 2021 να φέρει πιο όμορφα πράγματα και να μας οδηγήσει προς μια καλύτερη πραγματικότητα. Καλές γιορτές, καλά Χριστούγεννα, καλή χρονιά, χρόνια πολλά!

Αν σας αρέσουν τα βίντεο μπορείτε να δείτε περισσότερα στη σελίδα με τις βίντεο-συνταγές μας.

Επίσης (αν δεν το ξέρατε) έχουμε και το κανάλι Youtube ηχωμαγειρέματα όπου δημοσιεύουμε συχνά βίντεο. Αν θέλετε να ενημερώνεστε κάθε φορά που ανεβαίνει εκεί κάποιο βίντεο κάντε άμεση εγγραφή στο κανάλι

βασιλόπιτα γλυκιά, εύκολη - 53 - ηχωμαγειρέματα

Βασιλόπιτα εύκολη, χωρίς μίξερ

Πρώτα από όλα θα ήθελα να σας πω πως Βασιλόπιτα για μένα είναι μία: Η βασιλόπιτα της μαμάς μου, η Πιτερόνια. Μια πίτα αλμυρή με δώδεκα φύλλα ψημένα, ένα για κάθε μήνα του χρόνου, με βούτυρο φρέσκο και μια τυρένια μοσχοβολιστή γέμιση.

Την έφτιαχνε μια φορά τον χρόνο, παραμονή πρωτοχρονιάς και την περιμέναμε όλοι μας παιδιά και εγγόνια με λαχτάρα. Εφέτος είναι η πρώτη χρονιά που στο πρωτοχρονιάτικο τραπέζι μια θέση θα είναι άδεια. Είναι η πρώτη χρονιά χωρίς την μαμά αλλά ταυτόχρονα και με την μαμά μιας και η σκέψη μου είναι γεμάτη από εκείνην.

Θα φτιάξω εννοείται την πιτερόνια ακολουθώντας ένα-ένα τα βήματά της χωρίς να παραλείψω κανένα. Θα φτιάξω όμως και μια γλυκιά έτσι να πάει κάτω η πίκρα μας. Μια εύκολη χωρίς πολλά-πολλά…

Αν σας αρέσουν και εσάς οι βασιλόπιτες τύπου κέικ, σας παρακαλώ, κάντε μια στάση σε τούτη εδώ. Θα σας αρέσει σίγουρα γιατί συγκεντρώνει επάνω της ένα σωρό προσόντα. Είναι, όπως είπα, εύκολη, δεν θα χρειαστείτε μίξερ και δεν θα σας πάρει παραπάνω από ένα δεκάλεπτο για να τη φτιάξετε.

Είναι αφράτη. Πετυχαίνει πάντα. Τα αρώματα του πορτοκαλιού και της βανίλιας συνδυάζονται αρμονικά με τον κακουλέ και το μαχλέπι. Είναι γευστική και πολύ χορταστική.

Είναι με λίγα λόγια μια βασιλόπιτα που θα σας αφήσει μία αίσθηση απόλυτης ικανοποίησης. Αλλά ακόμα και σαν βασιλόπιτα να μην θέλετε να τη φάτε, μπορείτε κάλλιστα να την απολαύσετε σαν ένα απλό κέικ οποιαδήποτε μέρα του χρόνου…

Τι θα χρειαστείτε:

  • 5 αυγά
  • 250 γρ. βούτυρο γάλακτος λιωμένο
  • 300 γρ. ζάχαρη
  • 150 ml. γάλα
  • 400 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 1 φακελάκι μπέικιν πάουντερ (20 γρ.)
  • 1 κουτ. γλυκ. μαχλέπι γεμάτο
  • ½ κουτ. γλυκ. κακουλέ
  • 2-3 βανίλιες
  • Ξύσμα από ένα πορτοκάλι
  • 70 γρ. τρούφα σοκολάτας

Πώς θα το φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Βασιλόπιτα εύκολη, χωρίς μίξερ” <span class="meta-nav">→</span>
Σαραγλι συνταγή - 8

Γιορτινό σαραγλί (ΒΙΝΤΕΟ)

Δείτε στο παρακάτω βίντεο τη συνταγή (βασικά τη δική μας εκδοχή) για σαραγλί γιορτινό που έχουμε δημοσιεύσει στα ηχωμαγειρέματα. Μια συνταγή στο κλίμα των ημερών δοκιμασμένη πολλές φορές. Φτιάξτε το ακολουθώντας τις οδηγίες και θα πάρετε σίγουρα συγχαρητήρια… Καλές γιορτές σε όλους και όλες! 🙂

Για περισσότερα βίντεο ρίξτε μια ματιά στο κανάλι μας στο Youtube και αν θέλετε να λαμβάνεται ενημερώσεις κάθε φορά που ανεβάζουμε κάποιο βίντεο κάντε άμεση εγγραφή στο κανάλι


πορτοκαλόπιτα νηστίσιμη - 36 - ηχωμαγειρέματα

Πορτοκαλόπιτα νηστίσιμη (εύκολη & αρωματική)

Συνήθως τα νηστίσιμα γλυκά, αυτά δηλαδή που δεν περιέχουν αυγά, γάλα, βούτυρο ή κρέμα γάλακτος δεν θεωρούνται τόσο νόστιμα. Τα θεωρούμε λύση ανάγκης για εκείνες τις δύσκολες μακριές περιόδους των νηστειών.

Λάθος μέγα, γιατί αυτά τα νηστίσιμα γλυκά περιέχουν τόσα άλλα υλικά ώστε να στέκονται επάξια δίπλα στα άλλα και πολλές φορές μάλιστα να τα ξεπερνούν σε γεύση.  

Οι κανόνες της νηστείας είναι ομολογουμένως πολύ αυστηροί. Παλιότερα τους τηρούσαμε κατά γράμμα αλλά στην εποχή μας, πολλοί λίγοι αποφασίζουν να τους ακολουθήσουν.  Οι περισσότεροι κάνουμε όσα μας υποδεικνύει η συνείδησή μας, η διάθεσή μας ή και οι συνθήκες διαβίωσής μας.

πορτοκαλόπιτα νηστίσιμη - 33

Όλα είναι πιο ελαστικά και συνήθως όταν βρεθούμε μπροστά σε έναν γευστικό πειρασμό ξεκινάνε με την παραίνεση «έλα, μωρέ φα’ το! Σιγά το πράγμα! Για μια φορά δεν έγινε τίποτα». Όμως ακόμα και στις μέρες της νηστείας  μπορούμε να μαγειρέψουμε υπέροχα νηστίσιμα φαγητά, να φτιάξουμε υπέροχα ελαφριά γλυκά χωρίς αυγά και βουτύρατα και να περάσουμε την περίοδο των νηστειών ανώδυνα, τρώγοντας νόστιμα και κυρίως υγειινά…

Σήμερα λοιπόν, για αρχή,  και ενόψει της μεγάλης σαρακοστής που οσονούπω καταφτάνει, έχω να σας προτείνω γλυκάκι, ελαφρύ και αφράτο και νόστιμο και αρωματικό και με υπέροχη γεύση.

πορτοκαλόπιτα νηστίσιμη - 34

Μια πορτοκαλόπιτα ότι πρέπει για εκείνες τις ώρες τις δύσκολες που που το ζάχαρο έχει φτάσει στα πατώματα. Εύκολη, τόσο, που δεν θέλει καν μίξερ. Ένα ανακάτεμα των υλικών με το σύρμα της κουζίνας είναι αρκετό και σε λιγότερο από μία ωρίτσα θα έχετε έτοιμη αυτήν τη λαχταριστή ευωδιαστή πορτοκαλόπιτα που μέσα της κλείνει τη δροσιά και το άρωμα του πορτοκαλιού, που σμίγει υπέροχα και αρμονικά με την εξωτική γεύση της ινδικής καρύδας.

Τί θα χρειαστείτε:

  • 3 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 1 κούπα σιμιγδάλι ψιλό
  • 2 κούπες ζάχαρη
  • 1 ½ κούπα καλαμποκέλαιο
  • 1 κούπα καρύδα τριμμένη
  • 1 κούπα χυμό πορτοκαλιού
  • 1 φακελάκι μπέικιν πάουντερ
  • Ξύσμα από 2-3 πορτοκάλια
  • 2 βανίλιες
  • 1 μπουκάλι σόδα (ανθρακούχο νερό) των 500 ml

Πώς θα την φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Πορτοκαλόπιτα νηστίσιμη (εύκολη & αρωματική)” <span class="meta-nav">→</span>
Γιορτινά κουρκουμπίνια - 55

Γιορτινά Κουρκουμπίνια

Σήμερα λέω να ξεφύγουμε… Όχι πολύ, λίγο… Αλλά να ξεφύγουμε. Άλλωστε, αν δεν συντρέχουν λόγοι υγείας, ένα μικρό παραστράτημα που και που, δεν κάνει κακό αλλά σπάει την μονοτονία. Φτάνει να μπορεί να ελέγχει κανείς τα παραστρατήματά του και να μην τα επαναλαμβάνει συχνά. Έτσι λοιπόν έχω για σας κάτι μικρό σε μέγεθος αλλά… γίγαντα σε γεύση. Μικρές γλυκιές σιροπιαστές απολαυστικές μπουκίτσες.

Γιορτινά κουρκουμπίνια - 50

Αν αγαπάτε τα σιροπιαστά, θα τις ερωτευτείτε αυτές τις μικρές, ζουμερές και ταυτόχρονα τραγανές, αμαρτίες. Αλλά και αν ακόμα δεν είστε των σιροπιαστών, με το που θα δοκιμάσετε μια τέτοια χαριτωμένη μπουκίτσα σίγουρα θα υποκύψετε στο πειρασμό, και για δεύτερη και τρίτη. Είναι μια γιορτινή και όχι μόνο, πρόταση, εύκολη, γρήγορη και πάντα πετυχημένη.

Τι θα χρειαστείτε:

Για τα κουρκουμπίνια:

  • 1 πακέτο φύλλο κρούστας
  • 1 φλ. ελαιόλαδο ή λιωμένη μαργαρίνη, ή βούτυρο

Για το σιρόπι:

  • 2 φλ. ζάχαρη
  • 1 φλ. νερό
  • 1 βανίλια
  • Χυμό λεμονιού

Πώς θα τα φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Γιορτινά Κουρκουμπίνια” <span class="meta-nav">→</span>
Κουραμπιέδες νηστίσιμοι - 36 - ηχωμαγειρέματα

Κουραμπιέδες χωρίς βούτυρο γάλακτος. Νηστίσιμοι, αλλά πεντανόστιμοι!

Διανύουμε ήδη μέρες Δεκεμβρίου και θαρρώ πως ήρθε ο καιρός για τους κουραμπιέδες, το μυρωδάτο, λατρεμένο γλυκό των Χριστουγέννων! Πώς ανυπομονώ κάθε χρόνο να μοσχομυρίσει το σπίτι κουραμπιεδο-μελομακαρονο-αρώματα, δεν λέγεται…

Κουραμπιέδες νηστίσιμοι - 3

Βέβαια ο κουραμπιές είναι ένα γλυκάκι που το έχουμε συνηθίσει να κάνει την εμφάνισή του εν μέσω Δεκεμβρίου, όμως δεν είναι και λίγοι αυτοί που τον αναζητούν και τον απολαμβάνουν καθ΄όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Κουραμπιέδες νηστίσιμοι - 7

Παραδοσιακά, οι κουραμπιέδες φτιάχνονται με μπόλικο βούτυρο γάλακτος. Παλαιότερα στα χωριά του κάμπου έφτιαχναν τους κουραμπιέδες με χοιρινό λίπος.

Κουραμπιέδες νηστίσιμοι - 10

Κάθε σπίτι είχε και τον χοίρο του και παραμονές των χριστουγέννων τον έσφαζαν. Έφτιαχναν τις περίφημες και πεντανόστιμες τσιγαρίδες από όπου έπαιρναν και το φρέσκο λίπος.

Το λίπος αυτό αντικαθιστούσε, όλη τη χρονιά, το λάδι που ήταν δυσεύρετο και αρκετά ακριβό. Με αυτό λοιπόν έφτιαχναν υπέροχες πίτες, μαγειρευτά, και κουραμπιέδες τα Χριστούγεννα…

Κουραμπιέδες νηστίσιμοι - 19

Κουραμπιέδες νηστίσιμοι - 2

Ναι ναι, κουραμπιέδες με λίπος, καλά το διαβάσατε. Και πριν ξινίσετε τα μούτρα σας και κάνετε το γνωστό «μπλιαχ» σας πληροφορώ, πως με το χοιρινό λίπος τη γνωστή σε όλους “γλίνα”, γίνονται οι πιο αφράτοι και τραγανοί κουραμπιέδες.

Όσο για την ιδέα του δήθεν «ανθυγιεινού» λίπους, που μας έχουν περάσει, τα επιστημονικά δεδομένα λένε πως το χοιρινό λίπος είναι, αποδεδειγμένα, πιο υγιεινό από το βούτυρο αγελάδας και βέβαια από το πρόβειο – που συνήθως το αποκαλούμε «βούτυρο γάλακτος» – και είναι το πιο χοληστερινούχο!

Κουραμπιέδες νηστίσιμοι - 24

Όμως εγώ σήμερα λέω να αφήσω κατά μέρος τα λίπη και τα βούτυρα για αργότερα και να σας προτείνω μια συνταγή για αφράτους και μυρωδάτους κουραμπιέδες μεν, χωρίς καθόλου βούτυρο δε. Πως; Μα με μαργαρίνη αραβοσιτέλαιο και κονιάκ ή λευκό κρασί.

Τώρα θα ρωτήσετε: «Μα γίνονται κουραμπιέδες χωρίς βούτυρο γάλακτος;». Γίνονται και παραγίνονται και μάλιστα γρήγορα και εύκολα. Είναι θα έλεγα πιο απλοί μα και οι πιο μεγαλειώδεις σε γεύση, κουραμπιέδες. Σηκώνουν και λίγο αμύγδαλο, ή καρυδάκι στη ζύμη για το κρίτσι-κρίτσι…

Κουραμπιέδες νηστίσιμοι - 27

Κουραμπιέδες νηστίσιμοι - 29

Είναι αρωματικοί, αφράτοι και, αν και τους λείπει αυτή η πλούσια μυρωδιά του βουτύρου, σας βεβαιώνω πως είναι εξίσου γευστικοί και, μην ξεχνάτε, με πολύ λιγότερες θερμίδες!

Είναι ιδανικοί για όσους, για λόγους υγείας, αποφεύγουν το πολύ βούτυρο, αλλά και για όσους νηστεύουν! Φτιάξτε τους, θα ενθουσιαστείτε!

Κουραμπιέδες νηστίσιμοι - 33

Κουραμπιέδες νηστίσιμοι - 41

Αν προτιμάτε δείτε και τη συνταγή για κλασικούς χριστουγεννιάτικους κουραμπιέδες από τα ηχωμαγειρέματα.

Τί θα χρειαστείτε:

  • 500 γρ. φυτική μαργαρίνη
  • 1 φλυτζάνι του τσαγιού αραβοσιτέλαιο
  • 1 κουτάλι σούπας ζάχαρη άχνη
  • 50 ml. κονιάκ ή λευκό κρασί
  • 2 κοφτά κουταλάκια του γλυκού μπέικιν πάουντερ
  • 3-4 βανίλιες σε σκόνη
  • 1 ½ φλυτζάνι του τσαγιού καρύδια ή φουντούκια ή αμύγδαλα αλεσμένα
  • 1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις (ίσως και λίγο περισσότερο. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και αλεύρι που φουσκώνει μόνο του. Σε αυτήν την περίπτωση δεν χρησιμοποιούμε μπέικιν πάουντερ)

Πώς θα τους φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Κουραμπιέδες χωρίς βούτυρο γάλακτος. Νηστίσιμοι, αλλά πεντανόστιμοι!” <span class="meta-nav">→</span>

Τουρσί λάχανο - αρμιά - 9

Λάχανο τουρσί, ή αρμιά. Ένα άριστο προβιοτικό!

Το λάχανο έλεγε η γιαγιά μου, και το επιβεβαιώνει φυσικά και η επιστήμη, είναι το φυσικό “σαπούνι” για τον οργανισμό μας. Αυτή είναι μια από τις πολλές ιδιότητες που έχει, αλλά είναι και η πιο σημαντική.

Το λάχανο δε τουρσί, η γνωστή μας αρμιά, το λάχανο δηλαδή που έχει περάσει από μια διαδικασία φυσικής ζύμωσης, γίνεται το καλύτερο φυσικό προβιοτικό το οποίο περιέχει όλες εκείνες τις ιδιότητες που χρειάζεται ο οργανισμός για να αποτοξινωθεί.

Τουρσί λάχανο - αρμιά - 5

Το θαλασσινό αλάτι μέσα στο νερό και το λάχανο, ενθαρρύνουν την ανάπτυξη των ωφέλιμων βακτηρίων. Το λάχανο τουρσί, λοιπόν, είναι ένας παραδοσιακός τρόπος συντήρησης του λάχανου που μέσα στην άλμη αποκτά καταπληκτική γεύση και χρησιμοποιείται είτε κατευθείαν σε σαλάτα είτε στην μαγειρική. Τέτοια εποχή γίνεται η ετοιμασία και μπαίνει το λάχανο στην άλμη ώστε να το απολαμβάνουμε όλο τον χειμώνα.

Τουρσί λάχανο - αρμιά - 8

Το λάχανο για να γίνει τουρσί θέλει το χρόνο του, που κυμαίνεται από 10 μέρες έως ένα μήνα …ανάλογα τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Αν το βιαζόμαστε μπορούμε να φτιάξουμε την άλμη που θα βουτήξουμε το λάχανο με χλιαρό νερό και να φυλάξουμε το δοχείο σε ζεστό περιβάλλον. Σε ψυχρό περιβάλον η ζύμωση αργεί, ίσως και περισσότερο από μήνα.

Τουρσί λάχανο - αρμιά - 10

Το λάχανο τουρσί είναι ιδανικός μεζές για τσίπουρο, γίνεται ωραιότατη σαλάτα, την οποία κατανάλωναν κατά κόρον οι παλαιότεροι τις ημέρες της νηστείας, με λάδι και λεμόνι ή λάδι και λευκό ξύδι και λίγο κόκκινο πιπέρι ή μπούκοβο. Αλλά και για τις γιορτινές κρεπάλες το λάχανο τουρσί είναι ιδανικό συνοδευτικό για λουκάνικα ή γουρουνόπουλο ώστε να εξιλεωθεί κανείς από κάθε αμαρτία.

Τουρσί λάχανο - αρμιά - 21

Οι παλιές νοικοκυρές φτιάχναν τις περίφημες αρμιόπιτες με ψιλοκομένο λάχανο τουρσί και εννοείται πως με τα φύλλα από το λάχανο τουρσί γίνονται με μεγάλη επιτυχία και οι υπέροχοι παραδοσιακοί λαχανοντολμάδες, οι λαχανοσαρμάδες όπως τους λέμε εμείς εδώ επάνω.

Τουρσί λάχανο - αρμιά - 26

Η μέθοδος για να φτιάξει κανείς αρμιά είναι απλή. Η μόνη δυσκολία είναι να πετύχει η αναλογία νερού και αλατιού. Μετά όλα γίνονται σχεδόν μόνα τους. Χρειάζεται υπομονή και ο χρόνος και η φύση θα κάνουν όπως πάντα σωστά τη δουλειά τους…

Τουρσί λάχανο - αρμιά - 17

Αν λοιπόν, ανήκετε σε αυτούς που λατρεύουν το τουρσί λάχανο αλλά σας είναι δύσκολο να το προμηθευτείτε, μπορείτε να το φτιάξετε μόνοι σας εύκολα. Ετοιμαστείτε λοιπόν να εντριφήσουμε μαζί στα μυστικά της αρμιάς αφού προμηθευτείτε ένα ωραιότατο λάχανο, ή και περισσότερα, από την λαϊκή και ένα πλαστικό βαρελάκι ή έναν πλαστικό κουβά.

Τουρσί λάχανο - αρμιά - 12

Αν σας αρέσουν τα τουρσιά δείτε και τις συνταγές για πράσινες ντομάτες τουρσί, για αγγουράκι τουρσί, για πιπεριές Φλωρίνης γεμιστές τουρσί και για τουρσί πολύχρωμο.

Τι θα χρειαστείτε:

  • 1 λάχανο
  • Νερό
  • Αλάτι χοντρό
  • Δυο λεμόνια κομμένα στη μέση

Πώς θα το φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Λάχανο τουρσί, ή αρμιά. Ένα άριστο προβιοτικό!” <span class="meta-nav">→</span>

Βασιλόπιτα, η Βασίλισσα της Πρωτοχρονιάς - ηχωμαγειρέματα - 35

Βασιλόπιτα, η Βασίλισσα της Πρωτοχρονιάς

Οι χειμώνες των παιδικών μου χρόνων, στο χωριό, φίλες μου, δεν ήταν σαν τούτους τους ψευτοχειμώνες, που βιώνουμε σήμερα. Ήταν χειμώνες βαριοί. Το κρύο τσουχτερό και το χιόνι έπεφτε μπόλικο και αργούσε να “σηκωθεί”. Οι ξυλόσομπες χτυπούσαν διπλοβάρδιες. Θυμάμαι είχαμε μια απλή στο καθιστικό και μια μεγάλη μασίνα στο κουζινάκι μας, με φούρνο βαθύ, που μέσα του χωρούσε άνετα ένα ταψί τεράστιο. Πάνω της. σε θέση περίοπτη, μόνιμα γουργούριζε ένα μπαρουτοκαπνισμένο τσαγερό που έστελνε γυρω σύννεφα ατμού και μυρωδιές από τσάι του βουνού.

Βασιλόπιτα, η Βασίλισσα της Πρωτοχρονιάς - 8Βασιλόπιτα, η Βασίλισσα της Πρωτοχρονιάς - 14

Εκεί πάνω ψήναμε κάστανα. Εκεί φρυγανίζαμε το μπαγιάτικο ψωμί. Εκεί μαγειρεύονταν το φαγητό στην μεγάλη μπακιρένια κατσαρόλα. Εκεί σ’ αυτό το ταπεινό ζεστό κουζινάκι γιορτάζαμε κάθε χρόνο οι έξι μας την Πρωτοχρονιά. Η οικογένειά μου, οι γονείς, η γιαγιά Αθηνά και τα τρία παιδιά, κορίτσια, ζωή να ‘χουμε.

Βασιλόπιτα, η Βασίλισσα της Πρωτοχρονιάς - 17

Το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι ήταν λιτό και απέριττο. Κύριο φαγητό το βράδυ της Πρωτοχρονάς η Βασιλόπιτα. Γιατί η βασιλόπιτα ήταν φαγητό. Αλμυρή βασιλόπιτα, ποτέ γλυκιά, με φύλλο τραγανό έπάνω και κάτω και μέσα της οι τύχες της νέας χρονιάς. Ένα νόμισμα, συνήθως πενηνταράκι ή δραχμή, συμβόλιζε την οικονομική τύχη και ευμάρεια της νέας χρονιάς που ανέτειλε.

Βασιλόπιτα, η Βασίλισσα της Πρωτοχρονιάς - 23

Στα χρόνια που ακολούθησαν, αυτά της αθωότητας, μέχρι και΄σήμερα που μετράω αρκετές δεκαετίες στην πλάτη μου έχω την ευλογία να βιώνω το τελετουργικό κόψιμο της βασιλόπιτας ψημένης πάντα στην ίδια γέρικη μάσίνα, στο ίδιο ταπεινό ζεστό κουζινάκι. Η μαμά κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς μαζέυει τα κουράγια της και μας την φτιάχνει ανελλιπώς. «Όσο ζω και με κρατάνε ταπόδια μου… μετά…».

Βασιλόπιτα, η Βασίλισσα της Πρωτοχρονιάς - 31

Είμαι σίγουρη ότι η καθεμιά έχει φυλαγμένες αναμνήσεις τέτοιου είδους και η καθεμιά έχει τη δική της παρασοδιακή συνταγή, αλμυρή ή γλυκια δεν έχει σημασία. Εγώ σας δίνω σήμερα τη δική μου συνταγή βασιλόπιτας. Είναι μια βασιλόπιτα γλυκια που την φτιάχνω χρόνια και την κόβουμε το μεσημέρι μετά το πρωτοχρονιάτικο γεύμα.

Βασιλόπιτα, η Βασίλισσα της Πρωτοχρονιάς - 40

Είναι αφράτη, ελαφριά, μοσχομυριστή, γιορτινή και προπαντώς εύκολη. Ξέρω πως τα ράφια των σούπερ μάρκετ προσφέρουν την εύκολη έτοιμη λύση. Όμως οι ευκολίες, όσο και αν ακούγεται παράξενο, δεν δημιουργούν αναμνήσεις. Και οι αναμνήσεις μας είναι τόσο απαραίτητες, τόσο πολύτιμες όσο ο αέρας που αναπνέουμε…

Βασιλόπιτα, η Βασίλισσα της Πρωτοχρονιάς - 38

(Δείτε και τη συνταγή για παραδοσιακή, βλάχικη, αλμυρή Βασιλόπιτα)

Τι θα χρειαστείτε:

  • 500 γρ. αλέυρι που φουσκώνει μόνο του
  • 1 φλυτζάνι βούτυρο
  • 5 αυγά
  • 1 ½ φλυτζάνι ζάχαρη
  • ½ φλυτζάνι γάλα (προαιρετικά)
  • ½ φλυτζάνι χυμός πορτοκαλιού και το ξύσμα
  • 1 ½ φλυτζάνι καρύδια
  • ½ κουτ. γλυκ. κανέλα
  • ½ κουτ. γλυκ. γαρύφαλλο
  • ½ κουτ. γλυκ. σόδα μαγειρική
  • ½ ποτηράκι του λικέρ κονιάκ
  • 2-3 βανίλιες
  • Μια πρεζούλα αλάτι

Πώς θα την φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Βασιλόπιτα, η Βασίλισσα της Πρωτοχρονιάς” <span class="meta-nav">→</span>

"Πιπερόνια", η Βασιλόπιτα των Βλάχων - ηχωμαγειρέματα - 1

«Πιτερόνια», η Βασιλόπιτα των Βλάχων

Η βασιλόπιτα, είναι αναμφισβήτητα η βασίλισσα, η πρωταγωνίστρια του Πρωτοχρονιάτικου τραπεζιού. Πρωτοχρονιάτικο τραπέζι δεν νοείται χωρίς αυτήν…

Σήμερα όταν ακούμε βασιλόπιτα, το μυαλό μας πηγαίνει, σχεδόν αποκλειστικά στη γλυκιά εκδοχή της, αλλά αυτό δεν ισχύει απαραίτητα. Τη γλυκιά βασιλόπιτα στη Βόρεια Ελλάδα την έφεραν, μαζί με πολλά άλλα νέα πολιτιστικά στοιχεία, οι πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία.

Παλιά η πρωτοχρονιάτικη βασιλόπιτα, ήταν πίτα με φύλλα που τα άνοιγαν μόνες οι νοικοκυρές και ήταν αλμυρή. Σε αυτήν την πίτα έμπαινε και το «φλουρί», ο «παράς» όπως τον έλεγαν εδώ επάνω στην περιοχή της Μακεδονίας.

Η γέμιση της επίσημης πίτας ήταν διαφορετική από νοικοκυριό σε νοικοκυριό και από τόπο σε τόπο, ανάλογη με το μπερεκέτι του καθενός.

Άλλοτε με πράσο, άλλοτε με κρέας, συνήθως χοντροκομμένο χοιρινό, η μοσχαρίσιο κιμά, κίτρινη κολοκύθα και φυσικά τυρί ή μυζήθρα. Πολλές νοικοκυρές έφτιαχναν τη γέμιση της βασιλόπιτας με ψιλοκομμένη αρμιά, (λάχανο συντηρημένο στην άρμη) και ρύζι.

Στο πατρικό μου, αλλά και σε πολλά σπίτια βλάχων της Δροσοπηγής, και άλλων χωριών της Φλώρινας με ανάλογους πληθυσμούς, επίσημη βασιλόπιτα ήταν η περίφημη «πιτερόνια».

Είναι μια πίτα σχετικά δύσκολη και απαιτεί δεξιοτεχνία. Η νοικοκυρά άνοιγε ένα-ένα δώδεκα λεπτά φύλλα, ένα για κάθε μήνα του χρόνου, τα άπλωνε πάνω στην επιφάνεια της μεγάλης μαντεμένιας σόμπας και τα μισοέψινε.

Αρχικά την έφτιαχνε  η γιαγιά και όταν αυτή μας άφησε χρόνους, το έθιμο το συνέχισε η μαμά μου και έτσι έχουμε την τύχη και την ευλογία να κόβουμε και να απολαμβάνουμε το βράδυ της πρωτοχρονιάς την «πιτερόνια» της γιαγιάς Αθηνάς, φτιαγμένη από τη μαμά. «Όσο με κρατάνε ακόμα τα πόδια μου, θα σας τη φτιάχνω! Μετά….». 

Το «μετά…», είναι βέλος που έχει στόχο το συναίσθημα το δικό μου και των δύο αδερφών μου. Ανέκαθεν την πιτερόνια την έκοβε ο μπαμπάς.

Πριν την κόψει όμως έπρεπε να προηγηθεί το εξής τελετουργικό: Καθόμασταν γύρω από το τραπέζι, πιάναμε όλοι μαζί το μεγάλο μπακιρένιο ταψί, το σηκώναμε ψηλά και το ανεβοκατεβάζαμε τρεις φορές, λέγοντας μια ευχή στα βλάχικά, η οποία σε ελεύθερη μετάφραση έλεγε πάνω-κάτω τα εξής: «Όσα ο θεός δίνει, είναι ευλογημένα! Ας ευχηθούμε να μας δώσει περισσότερα αύριο, από όσα μας έδωσε σήμερα…».

Μετά τη στριφογύριζε τρεις φορές, τη σταύρωνε και την έκοβε σε μεγάλα τρίγωνα κομμάτια: «Αυτό του Χριστού, αυτό του σπιτιού, αυτό της γιαγιάς…» και συνέχιζε να ονοματίζει κομμάτια ακόμα και για εκείνους που δεν ήταν κοντά μας και ήταν ξενιτεμένοι.

Η αγωνία μας ήταν μεγάλη, μέχρι να εμφανιστεί ο τυχερός, ο «ευλογημένος» της χρονιάς, που στο κομμάτι του είχε σταθεί ο παράς…

Σήμερα ο μπαμπάς δεν είναι μαζί μας, αλλά εμείς συνεχίζουμε το ίδιο τελετουργικό. Κρατάμε όλοι μαζί το ταψί, το ανεβοκατεβάζουμε τρεις φορές και λέμε την ίδια ευχή που μας είχε μάθει, ακριβώς όπως τότε, που ήταν παρών.

(Δείτε και τη συνταγή για Βασιλόπιτα γλυκιά)

Τι θα χρειαστείτε για τη ζύμη:

  • 2 ½ φλυτζάνια τσαγιού νερό βρύσης
  • 5 φλυτζάνια τσαγιού αλεύρι για όλες τις χρήσεις (λίγο πάνω, λίγο κάτω)
  • 1 κουταλιά σούπας αλάτι
  • 300 γραμ. βούτυρο γάλακτος

Για το ράντισμα:

  • 1 κουταλιά χοντρό αλάτι διαλυμένο σε 2 ½ ποτήρια νερό

Για τη γέμιση:

Πώς θα την φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “«Πιτερόνια», η Βασιλόπιτα των Βλάχων” <span class="meta-nav">→</span>

Μπακλαβάς τυλιχτός - 40

Μπακλαβάς τυλιχτός, εύκολος & γρήγορος

Ο μπακλαβάς είναι ένα εξαιρετικό γλύκισμα για μερακλήδες, ευωδιαστό, με γεύση πλούσια και ονειρική που τον απολαμβάνει κανείς όλον τον χρόνο αλλά ιδιαίτερα αυτήν την εποχή τον θέλει η παράδοση να καταλαμβάνει εξέχουσα θέση στο γιορτινό τραπέζι…

Μπακλαβάς τυλιχτός - 4

Αν είστε από αυτούς που τρελαίνονται για τον μπακλαβά αλλά δεν τολμάτε να τον φτιάξετε στο σπίτι γιατί είναι όντως ένα γλυκό που θέλει κάποια προσπάθεια, θέλει και εμπειρία, ε… θέλει και κάποια δεξιτεχνία, σας έχω λύση εύκολη και γρήγορη.

Μπακλαβάς τυλιχτός - 10

Λύση για αρχάριες νοικοκυρές και όχι μόνο, γιατί αυτόν τον μπακλαβά που σας προτείνω, θα τον έχετε έτοιμο μέσα σε μια ωρίτσα και σας βεβαιώνω πως δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τον μπακλαβά τον παραδοσιακό που όπως και να το κάνουμε για να ετοιμαστεί και τον χρόνο του τον θέλει και το κανάκεμά του…

Μπακλαβάς τυλιχτός - 25

Είναι τόσο εύκολος που σας προτείνω να τον φτιάξετε μαζί με τα πιτσιρίκια σας, παιδιά ή εγγόνια. Θα το απολαύσετε και εσείς και αυτά και θα τα μυήσετε με έναν ευχάριστο τρόπο στην κουζίνα και στην παράδοση.

Μπακλαβάς τυλιχτός - 39

Αν σας αρέσει ο μπακλαβάς δείτε και τις συνταγές για μπακλαβά της τεμπέλας και μπακλαβά της Αυγής.

Τι θα χρειαστείτε:

  • 500 γρ. φύλλο κρούστας
  • 125 γρ. βούτυρο γάλακτος
  • ½ κιλό καρύδια
  • 120 γρ. ζάχαρη
  • 80 γρ. φρυγανιά (τριμμένη)
  • 1 ½ κουτ. σουπ. κανέλα
  • ½ κουτ. γλυκ. γαρύφαλλο

Για το σιρόπι:

  • 1 ½ κούπα μεγάλη ζάχαρη
  • 1 κούπα μεγάλη νερό
  • Ξυλάκια κανέλας
  • Φλούδα πορτοκαλιού
  • Φλούδα λεμονιού
  • Χυμός από μισό λεμόνι

Πώς θα τον φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Μπακλαβάς τυλιχτός, εύκολος & γρήγορος” <span class="meta-nav">→</span>

Λαανοντολμάδες - ηχωμαγειρέματα - 7

Λαχανοντολμάδες

Πραγματικά δεν γνωρίζω πολλούς που θα μπορούσαν  να αντισταθούν σε αυτό το νοστιμότατο, κλασικά χειμωνιάτικο φαγητό. Είναι Ιδανικό για το καθημερινό αλλά και για ένα γιορτινό ή κυριακάτικο γεύμα.

Εδώ πάνω στη Μακεδονία θεωρείται και παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο φαγητό.

Παλαιότερα δεν νοούνταν χριστουγεννιάτικο τραπέζι χωρίς την παρουσία των λαχανοντολμάδων ή αλλιώς “λαχανοσαρμάδων” που τους έφτιαχναν μάλιστα – σύμφωνα με τις διηγήσεις των παλαιότερων – με κρέας  χοιρινό ψιλοκομμένο με τον μπαλτά, γιατί όπως έλεγε χαρακτηριστικά η γιαγιά Αθηνά, «…το λάχανο γενικά το θέλει το λιπάκι του.»

Για κάποιον λόγο που δεν μπορώ να θυμηθώ, στο σπίτι μας δεν τους μαγειρεύαμε τους λαχανοντομάδες συχνά, ίσως γιατί ο μπαμπάς μου είχε μια απέχθεια προς το λάχανο και επειδή ήταν λιτοδίαιτος – «μίζερος» κατά τα λεγόμενα της γιαγιάς – το μενού το καθόριζε κατά ένα μεγάλο μέρος η δική του διάθεση…

Μάλλον  γι αυτό, αν και μας αρέσουν, ούτε εγώ τους μαγειρεύω πολύ συχνά, ίσως δυο ή τρεις φορές το χρόνο. Η μία από αυτές είναι Χριστούγεννα ή Πρωτοχρονιά.

Λαανοντολμάδες - ηχωμαγειρέματα - 6

Τους παραδοσιακούς  λαχανοσαρμάδες, παλαιότερα τους έφτιαχναν με λάχανο τουρσί, λάχανο δηλαδή συντηρημένο στην αρμιά, ένα μίγμα αλατιού και νερού.

Πριν κανά δυο-τρία  χρονάκια, τέτοια εποχή,  με προμήθευε λάχανο τουρσί ο κ. Πατσούρης που είχε το παραδοσιακό μπακάλικο στη γειτονιά.

Συντηρούσε  ωραιότατα  λάχανα βουτηγμένα στην  άλμη μέσα  σε μεγάλα ξύλινα καδιά.

Την αναλογία δυστυχώς δεν τη γνωρίζω. Δεν φρόντισα να τη μάθω γιατί είχα την απατηλή εντύπωσή πως το μικρό παραδοσιακό μαγαζάκι που μέσα στα λίγα τετραγωνικά του έβρισκες και του πουλιού το γάλα, θα υπάρχει στη γειτονιά για πάντα.

Ειλικρινά δεν το φανταζόμουν ποτέ ότι η έλλειψη της παρουσίας του κ. Πατσούρη και του μικρού μπακάλικου θα ήταν τόσο αισθητή σε όλους, εδώ στη μικρή μας γειτονιά.

Τέλος πάντων! Που θα μου πάει όμως; Του χρόνου τέτοιον καιρό θα έχω πειραματιστεί πάνω στο θέμα και θα σας έχω την διαδικασία για το λάχανο τόυρσί με το νι και με το σίγμα. Ελλείψει λοιπών λάχανου τουρσί  μαγείρεψα σήμερα τους λαχανοσαρμάδες με ωραιότατο, φρέσκο λάχανο, τραγανό-τραγανό και γλυκύτατο.

Είναι λίγο μπελάς το ζεμάτισμα του λάχανου αλλά χαλάλι. Αξίζει τον κόπο γιατί το αποτέλεσμα σε αποζημειώνει. Φτιάξτε τους λοιπόν μιας και οι  μέρες το απαιτούν. Φτιάξτε τους, αν όχι για τίποτε άλλο, για να τιμήσετε την παράδοση… ρε γαμώτο”!

Τι θα χρειαστείτε:

  • Ένα λάχανο μέτριο (περίπου δυο κιλά), αφράτο όχι πολύ σφιχτό να ξεχωρίζουν τα φύλλα του
  • 750 γρ. κιμά ανάμικτο, χοιρινό και μοσχαρίσιο
  • Λίγα κόκκαλα ή ένα δυο παϊδάκια
  • 1 κούπα ελαιόλαδο
  • 1 φλυτζ. τσαγ. ρύζι (κατά προτίμηση τύπου καρολίνα, πλυμμένο)
  • 2 μεγάλα ξερά κρεμμύδια (ψιλοκομμένα)
  • 1 ματσάκι μαϊντανό (ψιλοκομμένο)
  • Λίγο ξερό δυόσμο (προαιρετικά)
  • 1 κουταλάκι του γλυκού μαυροπίπερο
  • Λίγο μπούκοβο (προαιρετικά)
  • 1 μικρή ντοματούλα (περασμένη στον τρίφτη ή λίγο κονκασέ)
  • 2 κουτ. γλυκ. αλάτι

Σάλτσα αυγολέμονο:

  • 1 κουτ. σουπ. κορν φλάορ
  • 2 αυγά
  • 2 λεμόνια
  • Αλάτι – πιπέρι

Εκτέλεση:

Συνέχεια ανάγνωσης “Λαχανοντολμάδες” <span class="meta-nav">→</span>

Μελομακάρονα - ηχωμαγειρέματα - 48

Μελομακάρονα, ζουμερά και αφράτα

Kάθομαι και χαζεύω τα μελομακάρονα που μόλις έφτιαξα. Τα μέλωσα και τα έστησα μπροστά μου στην πιατέλα. Μοιάζουν με όρος πανύψηλο στα χρώματα της κανέλας και του μελιού. Σε λίγο δεν θα υπάρχουν! Ήδη άρχισαν, να μετρούνε αντίστροφα τις ώρες πριν να τα αφανίσουμε οριστικά και αμετάκλητα.

Εδώ που τα λέμε δεν λογίζονται γιορτές δίχως τα μελομακάρονα. Παραδοσιακά, δυο-τρεις μέρες πριν από την ημέρα των Χριστουγέννων στρώνονται οι νοικοκυρές κι οι νοικοκύρηδες στη δουλειά, να τα έχουνε έτοιμα και φρέσκα στην ώρα τους.

Μελομακάρονα - ηχωμαγειρέματα - 26

Αλεύρι, καρύδια, ζάχαρη μέλι , κανέλα και γαρύφαλλο τα απολύτως απαραίτητα κι από κει και πέρα οι παραλλαγές δίνουνε και παίρνουνε, πάμπολλες και πρωτότυπες όπως και το πολιτιστικό μωσαϊκό αυτού εδώ του τόπου αλλά και οι ανησυχίες των ανθρώπων του.

Μελομακάρονα - ηχωμαγειρέματα - 19

Με βούτυρο, με ελαιόλαδο ή σπορέλαιο, αν θέλουμε να βγούνε πιο υγιεινά κι ίσως μια στάλα κονιάκ, ρούμι ή τσίπουρο. Ενίοτε με ξύσμα πορτοκαλιού και λίγο λεμονάκι και σόδα. Διαφέρουνε και τα μεγέθη. Θα συναντήσεις από μικροσκοπικές μπουκίτσες που τις κάνεις μια χαψιά, μέχρι πλακουτσωτά που σου γεμίζουνε σχεδόν το πιατάκι του γλυκού.

Μελομακάρονα - ηχωμαγειρέματα - 30

Ποτέ δεν είχα ιδιαίτερη συμπάθεια στα μελομακάρονα του εμπορίου. Οχι πως έχω κάτι με τα ζαχαροπλαστεία, μάλιστα σ’ άλλες περιστάσεις είμαι τακτική πελάτισσα. Απλώς, τα μελομακάρονά τους δεν έχουνε την ίδια νοστιμιά και τη μαγεία του σπιτικού.

Μελομακάρονα - ηχωμαγειρέματα - 35

Στο σπιτικό το μελομακάρονο κάποιος έβαλε μεράκι, αγάπη περισσή και στοργή, για να φτιάξει κάτι μοναδικό κι εξαιρετικό, προκειμένου να φροντίσει τους ανθρώπους του. Αφιέρωσε μ’ ευχαρίστηση τον ελεύθερο χρόνο του και δεν αντιμετώπισε την προπαρασκευή τους ψυχρά και αλγοριθμικά, σαν επαγγελματίας.

Μελομακάρονα - ηχωμαγειρέματα - 39

Αλλωστε τα περισσότερα ζαχαροπλαστεία σήμερα λειτουργούνε σαν πρατήρια και διαθέτουνε μαζική, βιομηχανική παραγωγή. Πιστοποιημένη μεν, αλλά διαιτητική στα συναισθήματα, μηδέν τοις εκατό που λένε…

Μελομακάρονα - ηχωμαγειρέματα - 47

Αψυχες συνταγές, διαμορφωμένες κεντρικά κι εκτελεσμένες με πειθαρχία από στρατιές σεφ και υπαλλήλων χωρίς κανείς από τους διεκπεραιωτές να μπορεί να προσθέσει τη δική του πινελιά, διανέμονται με ημιφορτηγά στους χώρους διάθεσης και περιμένουνε την πελατεία.

Μελομακάρονα - ηχωμαγειρέματα - 4

Στοχάζομαι πως είναι κρίμα το μελομακάρονο από χριστουγεννιάτικη ιεροτελεστία να ευτελιστεί κι αυτό σε καταναλωτική συνήθεια και βιομηχανοποιημένο εμπόρευμα, που θα αποσκοπεί μονάχα στο λογιστικό κέρδος.

Μελομακάρονα - ηχωμαγειρέματα - 50

Άλλα είναι τα κέρδη του σπιτικού μελομακάρονου. Μονιάζει τους ανθρώπους, δημιουργεί γλυκιές αναμνήσεις, ξυπνά συναισθήματα και σπάει τη ρουτίνα και τη μονοτονία της καθημερινότητας, και στην παρασκευή του και στη βρώση του. Κι αυτά τα κέρδη είναι ανεκτίμητα και δεν χωρούνε σ’ ένα κουτάκι του ζαχαροπλαστείου. Γι αυτό σας λέω, ανασκουμπωθείτε και φτιάξτε τα πιο εύκολα και τα πιο νόστιμα, σπιτίσια μελομακάρονα της ζωής σας! (Δείτε και τη συνταγή για κουραμπιέδες). Συνέχεια ανάγνωσης “Μελομακάρονα, ζουμερά και αφράτα” <span class="meta-nav">→</span>

Αφράτο, τυρένιο, Χριστόψωμο - 51

Αφράτο, Τυρένιο Χριστόψωμο

Χριστόψωμο το λένε, γιατί είναι του Χριστού το ψωμί. Καμωμένο από όλα εκείνα τα καλούδια που υπήρχαν στο κελάρι του κάθε νοικοκύρη: αλεύρι, μαγιά, αυγά, ζάχαρη, λάδι, καρύδια, αμύγδαλα, κανελογαρύφαλλο, κόλιαντρο, γλυκάνισο, ροδόνερο.

Κάθε τόπος είχε το δικό του Χριστόψωμο, προσφορά προς το Χριστό που γεννιέται την Άγια Νύχτα.

Ο Χριστός γεννιέται, το φως ανεβαίνει, το προζύμι για να γένει…“, λέγανε καθώς ανακτεύανε τα υλικά.

Η νοικοκυρά έφτιαχνε το «ψωμί του Χριστού» την παραμονή των Χριστουγέννων, με ιδιαίτερη ευλάβεια και με ειδική μαγιά, από ξερό βασιλικό.

Αφού έπλαθε το Χριστόψωμο άφηνε κατά μέρος ένα κομμάτι ζυμάρι. Το έφτιαχνε ζυμαρένια κορδόνια με τα οποία το διακοσμούσε…

Αφράτο, τυρένιο, Χριστόψωμο - 53

Η γιαγιά Αθηνά δεν έφτιαχνε ένα, αλλά πολλά χριστόψωμα, ένα για κάθε σπίτι συγγενικό. Τα έφτιαχνε μάλιστα με μαγιά από ρεβύθι. Ήταν μια πολύ δύσκολη διαδικασία μιας και η μαγιά από ρεβύθι απαιτούσε μαεστρία και εμπειρία για να πετύχει.

Αφράτο, τυρένιο, Χριστόψωμο - 50

Τα μοσχομυριστά ρεβυθοχριστόψωμα τα μοιράζαμε εμείς τα παιδιά πρωί-πρωί, πριν ακόμα χαράξει η άγια μέρα. Ξεχυνόμασταν στους χιονισμένους δρόμους, ντυμένοι στα ζεστά κρατώντας στο χέρι ωραίες πετσετούλες κεντημένες, που είχαν μέσα τυλιγμένο το χριστόψωμο μαζί με καρύδια, μανταρίνια και κάστανα.

Τα πηγαίναμε στα συγγενικά σπίτια και εκεί μας υποδέχονταν με χαρές αγκαλιές φιλιά και ευχές και το καλύτερο, μας έβαζαν ένα νόμισμα στο χέρι. Όχι τίποτε σπουδαίο. Τις περισσότερες φορές ήταν μια δραχμούλα ή ένα δίφραγκο αλλά για εμάς ήταν θησαυρός μεγάλος…

Αφράτο, τυρένιο, Χριστόψωμο - 52

Το χριστόψωμο το δικό μου δεν έχει καμιά σχέση με αυτό της γιαγιάς Αθηνάς. Όλο λέω να επιχειρήσω να φτιάξω εκείνη τη ρεβυθομαγιά αλλά δεν το έχω τολμήσει μέχρι τώρα.

Όμως σας βεβαιώνω πως είναι ένα χριστόψωμο εύκολο, ιδιαίτερα νόστιμο και πετυχαίνει πάντα. Φτιάξτε το απλά και μόνο για το έθιμο.

Θα κάνει καλό και σε εσάς και σε όσους αγαπάτε να φέρετε, μέρες που είναι, λίγη παράδοση στο σπίτι…

Αφράτο, τυρένιο, Χριστόψωμο - 49

Τι θα χρειαστείτε:

  • 800 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 300 ml. γάλα
  • 2 αυγά
  • 250 γρ. γιαούρτι
  • 25 γρ. μπυρομαγιά νωπή
  • 30 ml. σπορέλαιο
  • 200 γρ. φέτα
  • 100 γρ. βούτυρο
  • 1 κουτ. σουπ. ζάχαρη
  • Λίγο αλάτι

Πώς θα το φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Αφράτο, Τυρένιο Χριστόψωμο” <span class="meta-nav">→</span>

Κουραμπιέδες - ηχωμαγειρέματα - 25

Κουραμπιέδες

Θα πάρετε έναν κουραμπιέ;

Ένα από τα μεγάλα διλήμματα της ζωής, πλάι  σ’ αυτά Αθήνα ή Θεσσαλονίκη, Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός, Καζαντζίδης ή Μπιθικώτσης, Βουγιουκλάκη ή Καρέζη, Βίσση ή Βανδή, ΠΑΣΟΚΟΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ,  είναι και αυτό που μας απασχολεί τούτες τις μέρες: το «κουραμπιέδες ή μελομακάρονα»;  Ομολογώ ότι η δική μου προτίμηση πηγαίνει πιο πολύ στα μελομακάρονα, ή φοινίκια που τα έλεγε η συχωρεμένη η γιαγιά μου, αλλά το σημερινό άρθρο θα αφιερωθεί στο άλλο μέλος του χριστουγεννιάτικου δίδυμου, τους κουραμπιέδες.

Η λέξη κουραμπιές είναι δάνειο από το τουρκικό Kurabiye, που προέρχεται από τα αραβικά. Παρόμοια γλυκίσματα με παρεμφερή ονόματα βρίσκουμε όχι μόνο στα τούρκικα, αλλά και σε άλλες γλώσσες της περιοχής, σαν το αζέρικο ghorabiye.

Κουραμπιέδες - ηχωμαγειρέματα - 28

Σαν χριστουγεννιάτικο έθιμο, ο κουραμπιές Μας συντροφεύει πολλά, πολλά χρόνια. Πολλά περισσότερα από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, και μάλλον περισσότερα από τα μελομακάρονα, αν κρίνω από το γεγονός ότι στις χριστουγεννιάτικες διαφημίσεις που βρίσκω σε παλιές εφημερίδες των αρχών του 20ού αιώνα γίνεται αναφορά μόνο σε κουραμπιέδες.

Η παλιότερη μνεία της λέξης κουραμπιές που έχω βρει είναι στο διήγημα του Εμμ. Ροΐδη «Ιστορία μιας γάτας», όπου ο συγγραφέας αναπολεί την παιδική του ηλικία και λέει ότι «Όταν μ’ εκούραζεν η ανάγνωσις ή μάλλον η έντασις της συγκινήσεως, συνεπαίζαμεν με την Σεμίραν ή εμοιράζαμεν αδελφικώς κουραμπιέν, τσουρέκι, χριστόψωμον ή άλλο φιλοδώρημα της καλής μου κηδεμόνος…».

Κουραμπιέδες - ηχωμαγειρέματα - 26

Αναφορά σε κουραμπιέδες  ξέρω ότι υπάρχει και σε διήγημα του Παπαδιαμάντη, αλλά δεν το έχω πρόχειρο. Απεναντίας  η λέξη δεν υπάρχει στο λεξικό του Βυζάντιου (μέσα 19ου αιώνα) ή σε κάποια παλιότερα που κοίταξα, αλλά αυτό δεν σημαίνει και πολλά πράγματα.

Ένα χρονογράφημα που βρήκα παρουσιάζει έναν ηλικιωμένο που θρηνεί την κατάργηση του κουραμπιέ, δήθεν επειδή λερώνει, αλλά στην πραγματικότητα επειδή οι (τότε) νεότερες γενιές δεν μπορούν να τον φτιάξουν. Και δεν μπορούσαν διότι: «Το βούτυρο της εποχής σας είναι νοθευμένο όπως η πολιτική σας, οι έρωτές σας, οι ιδέες σας, η ζωή σας. Η ζάχαρή σας είναι αστεία. Και η γυναίκα σας, η γυναίκα της εποχής σας… δεν είναι μέσα στην κουζίνα της. Είναι στο πιάνο και στην οδόν Ερμού».

Επίτηδες εκσυγχρόνισα την απλή καθαρεύουσα του κειμένου, γιατί, αν εξαιρέσουμε την αναφορά στο πιάνο, τέτοιες γεροντογκρίνιες θα μπορούσαμε να τις ακούσουμε και σήμερα, αλλά το χρονογράφημα που σας λέω είναι δημοσιευμένο το 1904 στο Σκριπ (το υπογράφει ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου) και ο γέρος που παρουσιάζει θυμάται τους κουραμπιέδες της νεότητάς του, επί Όθωνα, και ανακηρύσσει τον κουραμπιέ σε σύμβολο «σπιτισμού, ελληνισμού, χριστιανισμού». Πάντως, παρ’ όλα όσα λέει ο νοσταλγός του Όθωνα, οι κουραμπιέδες άντεξαν στο χρόνο.

Κουραμπιέδες - ηχωμαγειρέματα - 22

Και όχι μόνο άντεξαν, αλλά από πολύ παλιά απέκτησαν και μεταφορική σημασία, διότι κουραμπιές δεν είναι μόνο το γνωστό γλύκισμα αλλά και ο απόλεμος στρατιωτικός, που επιδιώκει να μένει στα μετόπισθεν – και, κατ΄επέκταση, ο νωθρός και άβουλος άντρας. Τη σημασία αυτή την έχουν τα λεξικά, αλλά πρέπει να έχει παλιώσει αρκετά, ιδίως η στρατιωτική.

Από πληροφορίες, γιατί στην εποχή μου οι γυναίκες δεν στρατεύονταν, στα σημερινά στρατόπεδα δεν πρέπει να λέγεται καθόλου η λέξη «κουραμπιές» με τη μεταφορική μειωτική σημασία και δεν θα με παραξενέψει αν πολλοί σημερινοί 25ρηδες δεν ξέρουν  αυτή τη σημασία της λέξης. (Αν κάνω λάθος, διορθώστε με!) Ο κουραμπιές έχει αντικατασταθεί , στη μεν πολιτική ζωή από τη λέξη βουτυρόπαιδο (που και αυτή μάλλον έχει παλιώσει), στη δε στρατιωτική ζωή… αλήθεια, υπάρχει σήμερα ανάλογη φανταρίστικη λέξη;

Κουραμπιέδες - ηχωμαγειρέματα - 1

Γιατί ονομάστηκε κουραμπιές ο απόλεμος φαντάρος ή αξιωματικός; Ίσως επειδή είναι μεν ωραίος στην όψη αλλά εύκολα θρυμματίζεται. Η πιο παλιά ανεύρεση της μεταφορικής σημασίας της λέξης που έχω βρει χρονολογείται από την εποχή των βαλκανικών πολέμων, αλλά περιμένω να είναι αρκετά παλιότερη, πριν από το 1897.

Βρίσκω χρονογράφημα του Κονδυλάκη, από τον Μάιο του 1913, όπου λέει ότι άκουσε «κουραμπιέν» να λέει προς άλλον «κουραμπιέν»: – Διάβολε, πάλι βάσανα θα’ χομε!» Όπου βάσανα, οι μάχες στο Παγγαίο και οι προσπάθειες των «κουραμπιέδων» να παραμείνουν στα μετόπισθεν. Θα θυμάστε άλλωστε το «ευζωνάκι γοργό» του τραγουδιού που καμαρώνει: «ποιος ντιστεγκές, ποιος κουραμπιές μπορεί να βγει μπροστά σε μένα»Ντιστεγκές, είναι ο κομψευόμενος.

Κουραμπιέδες - ηχωμαγειρέματα - 27

Θαρρώ πως είναι αρκετά όσα είπαμε για τον κουραμπιέ. Θα παρατηρήσω όμως ότι ως λέξη ο κουραμπιές αποδείχτηκε πανίσχυρος. Παρόλο που έχει τη λαϊκότατη κατάληξη -ές,  αντιστάθηκε σε κάθε προσπάθεια εξευγενισμού και εξελληνισμού (βέβαια ο Γιάκωβος Διζικιρίκης είχε προτείνει να αποκαλούμε τον κουραμπιέ ελληνιστί αλευράχνη, αλλά ευτυχώς δεν εισακούστηκε και έτσι ο κουραμπιές μπαίνει τροπαιούχος ακόμα και στα πιο αριστοκρατικά σαλόνια.

Λοιπόν θα πάρετε έναν κουραμπιέ; (Δείτε και τη συνταγή για μελομακάρονα αλλά και για νηστίσιμους κουραμπιέδες)

 

Τι θα χρειαστείτε:

  • 500 γρ. βούτυρο γάλακτος
  • 1 αυγό ολόκληρο ή 2 κρόκους
  • 1 κουταλιά της σούπας, ζάχαρη άχνη
  • 200 γρ. αμύγδαλα χοντροκοπανισμένα και ψημένα στο φούρνο για έξι περίπου λεπτά στους 200 βαθμούς.
  • 1/3 φλιτζάνι του καφέ κονιάκ
  • 2- 3 βανίλιες
  • 1 πακέτο ζάχαρη άχνη για το πασπάλισμα
  • Προαιρετικά ανθόνερο
  • 4 1/2 κούπες αλεύρι (μπορεί να χρειαστεί και λίγο περισσότερο)
  • 1 κουτάλι της σούπας μπέικιν πάουντερ

Πώς θα το φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Κουραμπιέδες” <span class="meta-nav">→</span>

Σούτο μακάλο με κεφτέδες - 34 - Συνταγή - ηχωμαγειρέματα

Σούτο μακάλο με κεφτέδες

Οι κεφτέδες είναι το αγαπημένο φαγητό των περισσότερων. Και γι’ αυτό το πόρισμα, δεν χρειάζονται ερωτηματολόγια και αναλύσεις. Είναι αρκετό να αναλογιστούμε τη χαρά που όλοι κάναμε όταν είμασταν παιδιά και φτάναμε στο μεσημεριανό τραπέζι για να ανακαλύψουμε πως «ΣΉΜΕΡΑ ΘΑ ΦΆΜΕ ΚΕΦΤΈΔΕΣ»!

Σούτο μακάλο με κεφτέδες - 18

Η αλήθεια είναι πως και τώρα που μεγαλώνουμε την ίδια χαρά βιώνουμε. Είναι τσεκαρισμένο. Κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στην πρόκληση ενός πιάτου μυρωδάτων, λαχταριστών, καλοτηγανισμένων κεφτεδακίων, με κόκκινη σάλτσα, με άσπρη σάλτσα, η σκέτους.

Το μαγείρεμα του κεφτέ θεωρείται εύκολη δουλειά. Στην πραγματικότητα όμως υπάρχουν κάποια μικρά μυστικά που περνάνε από μάνα σε κόρη και από γιαγιά σε εγγονή και κάνουν τη διαφορά του ενός κεφτέ από τον άλλον…

Σούτο μακάλο με κεφτέδες - 33

Κάθε σπίτι μπορούμε να πούμε πως έχει τη δική του συνταγή και τον δικό του τρόπο να φτιάχνει κεφτέδες. Κάθε μαγείρισσα κάνει τον συνδυασμό που αρέσει στην οικογένειά της και φτιάχνει άλλοτε παραδοσιακούς και άλλοτε πιο μοντέρνους κεφτέδες, εξελίσσοντας συνεχώς το αγαπημένο φαγητό.

Εγώ σας προτείνω να δοκιμάστε να φτιάξετε τα κεφτεδάκια σας αναμειγνύοντας μοσχαρίσιο κιμά με χοιρινό. Θα διαπιστώσετε ότι το αποτέλεσμα είναι πολύ καλύτερο. Η προσθήκη του χοιρινού κάνει τους κεφτέδες πιο αφράτους και απογειώνει τη γεύση.

Δοκιμάστε επίσης να φτιάξετε το μίγμα των κεφτέδων αρκετές ώρες πριν τους τηγανίσετε, ακόμη και από το προηγούμενο βράδυ, και κρατήστε το στο ψυγείο.

Σούτο μακάλο με κεφτέδες - 36

Προσέξτε όμως οι κεφτέδες εκτός από τη συνταγή και τις αναλογίες των υλικών θέλουν και χέρι… έτσι έλεγε η γιαγιά Αθηνά. Θα το έχετε παρατηρήσει άλλωστε πως όλοι -και κυρίως οι άντρες- θεωρούν καλύτερους τους κεφτέδες της μαμάς τους.

Σήμερα θα σας δώσω μια παραδοσιακή συνταγή: ΚΕΦΤΈΔΕΣ ΜΕ «ΣΟΎΤΟ ΜΑΚΆΛΟ». Κεφτέδες δηλαδή με άσπρη σάλτσα ή για να είμαι πιο ακριβής κεφτέδες με άσπρο χυλό μια και στη «ντόπια» λεγόμενη διάλεκτο “μακάλο” σημαίνει χυλός.

Είναι ένα κορυφαίο παραδοσιακό Μακεδονίτικο φαγητό! Τα υλικά του, η απλότητά του, η νοστιμιά του, θα σας φέρουν σε επαφή με το μεγαλείο της τοπικής, παλιάς και κλασικής φλωρινιώτικης παραδοσιακής κουζίνας!

ΥΛΙΚΑ:

ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΦΤΕΔΆΚΙΑ:

– 300 γρ. κιμά μοσχαρίσιο [1]
– 200 γρ. κιμά χοιρινό [2]
– 1 μεγάλο κρεμμύδι [3]
– 1 σκελίδα σκόρδο (προαιρετικά)
– Ψίχουλα από τρεις φέτες μπαγιάτικου ψωμιού [4]
– 1 μεγάλο αυγό [5]
– 1 κουτ. σουπ. ξύδι [6]
– Ρίγανη
– Δυόσμος ξερός
– 2 κουτ. σουπ. μαιντανό
– 2 κουτ. σουπ. ελαιόλαδο [7]
– Πιπέρι [8] και αλάτι [9] κατά βούληση
– Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα

ΓΙΑ ΤΗ ΣΆΛΤΣΑ:

– 2-3 σκελίδες σκόρδο [10]
– 3 κουτ. σούπ. αλεύρι [11]
– 850 ml. ζωμό κοτόπουλου [12] ζεστό ή νερό ζεστό
– Κόκκινο πιπέρι [13] και μπούκοβο (προαιρετικά)
– 5 κουτ. σουπ. έξτρα παρθένο ελαιόλαδο

ΕΚΤΈΛΕΣΗ:

Συνέχεια ανάγνωσης “Σούτο μακάλο με κεφτέδες” <span class="meta-nav">→</span>

Ντολμαδάκια Γιαλαντζί - Συνταγή - ηχωμαγειρέματα

Ντολμαδάκια Γιαλαντζί με κληματόφυλλα

Εδώ που τα λέμε τα σπιτικά ντολμαδάκια είναι άλλο πράγμα. Η γεύση τους, όπως και να το κάνουμε, δεν συγκρίνεται με κανένα ετοιματζίδικο. Για να είμαι ειλικρινής δεν τα μαγειρεύαμε στο σπίτι μας. Ίσως γιατί δεν είχαμε ποτέ κληματαριά στην αυλή. Τα είχα δοκιμάσει μόνο από κονσέρβα, είχα απογοητευτεί και τα είχα απορρίψει. 

Ώσπου η…. μοίρα με έφερε μπροστά  στα ονειρεμένα ντολμαδάκια της Φρόσως. Η Φρόσω είχε καταγωγή από την πόλη. Μέναμε στην ίδια πολυκατοικία, τα διαμερίσματά μας δίπλα, δίπλα. Ήταν μια πανέμορφη και άξια γυναίκα η Φρόσω, θεός σχωρέστην. Έμαθα πολλά από αυτήν.

«Φαρδυκάπουλη και μαρμαροστηθούσα» ξετρέλαινε τον άντρα της με τα τσαλίμια και με τη μαγειρική της. Ερωτευμένος μέχρι τα μπούνια ο κυρ-Σωτήρης, γινόταν χαλί να την πατήσει. Χατίρι δεν της χάλαγε. Τον θυμάμαι να βάζει στο κασετόφωνο το τραγούδι του Βαμβακάρη και να της το τραγουδάει: «πολίτισσα μου έμορφη, γλυκιά μελαχρινή μου, μονάκριβo πουλί μου, είσαι για μένα ο θησαυρός, για μένα είσαι η ζωή μου…»

Αυτή ήταν που μου έμαθε να τα μαγειρεύω και επέμενε πως «τα κληματόφυλλα τα μαζεύεις ώρα πολύ πρωινή, για να κρατάνε τη δροσιά της νύχτας» και «και μη ξεχάσεις πως τα γιαλαντζί  θέλουν πολύ κρεμμύδι και ζαχαρίτσα για να γλυκάνει το ρύζι τους… και το ρύζι θέλει μούλιασμα να φύγει η κόλλα για να μη λασπώνουν».

Ντολμαδάκια Γιαλαντζί - 23

Την πρώτη φορά που προσπάθησα να τα τυλίξω, πάντα με τη Φρόσω πάνω από το κεφάλι μου τα έκανα μαντάρα. Τελικά σας το βεβαιώνω πως δεν είναι δα και πυρηνική φυσική το τύλιγμα. «Αν πάρεις τη ρέγουλα» , είναι απλή υπόθεση. Απλή και χαλαρωτική.

Μάλιστα αποφάσισα πως κάνει πάρα πολύ καλό στην ψυχική μου ηρεμία. Αυτή η επαναλαμβανόμενη χειρονακτική εργασία με ηρεμεί, με βοηθά να συγκεντρωθώ, να σκεφτώ, να πάρω αποφάσεις, να ξεφορτωθώ άγχος, να συνεχίσω με καλύτερη διάθεση την ημέρα μου.

Τι λέτε; Σας έπεισα να δοκιμάσετε να φτιάξετε τα ντολμαδάκια γιαλαντζί  με τη συνταγή της Φρόσως της πολίτισσας;

Τι θα χρειαστείτε:

– 250 γρ. τρυφερά αμπελόφυλλα, (γύρω στα 40-50)
– 1 φλυτζάνι τσαγ. ρύζι καρολίνα
– 4-5  ξερά κρεμμύδια
– 1 δοντάκι σκόρδο
– 2-3 πράσινα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένα
– 1 ματσάκι μαϊντανό
– 10 κλαράκια δυόσμο (μόνο τα φύλλα, ψιλοκομμένα)
– 1 κουτ. σουπ. ζάχαρη
– Αλάτι και πιπέρι
– Χυμός από 1 λεμόνι
– 1 φλυτζάνι τσαγ. εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο

Πώς θα τα φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Ντολμαδάκια Γιαλαντζί με κληματόφυλλα” <span class="meta-nav">→</span>

Τσιγαρίδες - Γουρουνοχαρά 2017 - 10

Παραδοσιακές Τσιγαρίδες (Τζουμπερίγκες)

« …Τα χριστούγεννα για τους γεωργούς ήταν ξεκούρασμα, γι αυτούς, και για τα ζώα τους, καλοπέραση! Την παραμονή έσφαζαν τα γουρούνια που τα έτρεφαν ως επί το πλείστον με βελάνι (βαλανίδια) και καλαμπόκι. Και ο φτωχότερος ακόμη είχε στο σπίτι του γουρούνι τουλάχιστον 50 οκάδων για τα Χριστούγεννα. Η σφαγή των γουρουνιών ήτο έθιμον παλαιόν, σχετιζόμενον με τα Κρόνια των αρχαίων, κατά τα οποία έσφαζαν χοίρους, θυσία στον Κρόνον. Κατά το σφάξιμο του γουρουνιού,  φρόντιζε ο σφαγεύς να μη σκούξει το γουρούνι και το ακούσει ο εχθρός και πει κακά λόγια, γιατί τότε το κρέας θα μύριζε και θα σκουλίκιαζε…»

Γουρουνάκια μικρά

Τα παραπάνω τα γράφει ο λαογράφος Φίλιππος Αφένδρας για το έθιμο της σφαγής του γουρουνιού ή γουρουνοχαράς, το οποίο έχει φτάσει μέχρι τις μέρες μας, αν και τηρείται πια μόνο από λίγους μερακλήδες.

Παλιά κάθε οικογένεια είχε τουλάχιστον ένα γουρούνι στην αυλή. Το έπαιρναν από μικρό, ένα χρόνο πριν και το τάιζαν έτσι ώστε να καταφέρουν να το παχύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο.

Με φροντίδα και καλό τάισμα το γουρουνάκι γινόταν…θρεφτάρι. «Καλό» θεωρούνταν ένα γουρούνι που έφτανε τις 100 οκάδες.

Γουρούνι - Τζουμπερίγκες

Ζωοτροφές σαν αυτές που υπάρχουν σήμερα  δεν υπήρχαν τότε. Το τάιζαν με βελανίδια, τσουκνίδες, χόρτα και αποφάγια ως την παραμονή των Χριστουγέννων, οπότε και ξεκινούσε το έθιμο της χοιροσφαγής.

Μαζεύονταν 3-4 άνδρες, συνήθως γείτονες και με τη χρήση βαριοπούλας ,το χτυπούσαν στο μέτωπο, το ζάλιζαν, το έριχναν κάτω για να μπορέσουν να το σφάξουν. Βάρβαρη μέθοδος, αλλά το κρέας του πεντανόστιμο.

Αφού το έσφαζαν, το έγδερναν και το κρεμούσαν σε τσιγγέλι, για να στραγγίξει και μετά το τεμάχιζαν…

Τσιγαρίδες - Γουρουνοχαρά 2017 - 1

Άφθονο και νόστιμο χοιρινό κρέας σε αναμμένα τζάκια, εύφραινε τους πιστούς μετά την πολυήμερη νηστεία και έδινε πανηγυρική ατμόσφαιρα στο δωδεκαήμερο των γιορτών. Ένα σημαντικό όμως μέρος του κρέατος έπρεπε να διατηρηθεί για τους ερχόμενους μήνες μέσα σε κιούπια σκεπασμένο με καυτό λίπος.

Η σπατάλη ήταν γνωστή μόνο σαν λέξη, εκείνη την εποχή, όχι σαν νοοτροπία. Τίποτα από το σφάγιο δεν πετιόταν. Όλα, μα όλα τα μέρη του ζώου τα αξιοποιούσαν οι ντόπιες καλονοικοκυρές.

Με τα αυτιά και τα πόδια έφτιαχναν την περίφημη πηχτή. Με το δέρμα του, που το ξύριζαν και το στέγνωναν, νοστίμιζαν τα όσπρια και άλλα φαγητά και με τα έντερα του, έφτιαχναν νοστιμότατα λουκάνικα.

Τσιγαρίδες - Γουρουνοχαρά 2017 - 6

Παραδοσιακές Τσιγαρίδες (Τζουμπερίγκες) - 9Αυτό που χρειάζονταν όμως περισσότερο ήταν το πολύτιμο ζωικό λίπος  και τις θερμίδες του γιατί ο Φλωρινιώτικος χειμώνας ήταν βαρύς και διαρκούσε πολλούς μήνες. Έκοβαν τον λιπώδη ιστό σε μικρά κομματάκια και τα έλιωναν σε μεγάλα καζάνια. Αφού έλιωνε ένα τμήμα από το λίπος, έμεναν στο καζάνι μικρά τραγανά κομματάκια από λίπος και κρέας. Αυτά ήταν οι περίφημες «τσιγαρίδες» ή «τζουμπερίγκες», το αγαπημένο φαγητό μικρών και μεγάλων. Μετά το ψήσιμο στα καζάνια άρχιζε το τσιμπούσι με άφθονο κρασί αλλά και χορό. Το υπόλοιπο λίπος το στράγγιζαν σε τενεκέδες και το χρησιμοποιούσαν όλο το χρόνο στο μαγείρεμα. Έφτιαχναν πίτες (ζέλνικ και μάζνικ), τηγανίτες και μπουκουβάλα ή το άλειφαν πάνω σε φέτες ψωμιού.

Τσιγαρίδες - Γουρουνοχαρά 2017 - 8

Μέρες που είναι, λοιπόν, λέω να θυμηθούμε λίγο τα παλιό έθιμο και να φτιάξουμε τσιγαρίδες. Σπιτικές, παραδοσιακές τσιγαρίδες, ξεροψημένες και λαχταριστές από έξω και ζουμερές από μέσα, με τον αυθεντικό τρόπο του παρελθόντος αλλά σε μικρή ποσότητα.

Η συνταγή απλή, αλλά είναι κάπως κουραστική γιατί τα κομμάτια του λίπους χρειάζονται ανακάτεμα συνεχώς για να μην κολλήσουν. Το αποτέλεσμα όμως σε αποζημιώνει.

Εγώ το τηρώ το έθιμο και φτιάχνω τσιγαρίδες κάθε χρόνο, παραμονές των Χριστουγέννων και μοσχομυρίζει το σύμπαν. Πιστέψτε με, γίνονται ανάρπαστες και είναι το πιο περιζήτητο έδεσμα…!

Κρατάω και το λίπος, γιατί είμαι από αυτούς που πιστεύω ότι τα ζωικό λίπος (όχι μόνο το χοιρινό) είναι πολύτιμο και υγιεινό αν καταναλωθεί με μέτρο.

Μετά τον ανελέητο πόλεμο που δέχτηκε από τις βιομηχανίες παραγωγής, (δήθεν φυτικών) λιπαρών, με χημικό τρόπο, οι οποίες το ενοχοποίησαν και το εξοβέλισαν από το τραπέζι μας, είναι καιρός να ξαναπάρει τη θέση που του αξίζει  στην κουζίνα γιατί όπως έλεγε και η γιαγιά Αθηνά, ότι παράγεται στο εργοστάσιο της μητέρας φύσης, δεν μπορεί να σε βλάψει περισσότερο από αυτό που παράγεται στο εργοστάσιο από τους ανθρώπους…

Πως θα τις φτιάξετε

Συνέχεια ανάγνωσης “Παραδοσιακές Τσιγαρίδες (Τζουμπερίγκες)” <span class="meta-nav">→</span>

Λικέρ Μανταρίνι - Συνταγή - Ηχωμαγειρέματα

Λικέρ Μανταρίνι

Πάντα την περιμένω αυτή την ημέρα του φθινοπώρου. Εκεί στο τέλος Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου, όπου τα καφάσια με τα μανταρίνια κάνουν την εμφάνισή τους στη λαική. Τα διαλέγω ένα ένα και μετά αρχίζει το γλέντι: Το ξεφλουδίζω αργά και μεθοδικά και μετά κρατάω ακέραιο τον ζουμερό καρπό στο χέρι μου.

Τα χέρια μου έχουν ήδη πάρει ένα πορτοκαλοκίτρινο  χρώμα από τα «ζουμιά» της φλούδας, ενώ αιθέρια έλαια έχουν ψιχαλίσει το πρόσωπο μου, εισβάλλοντας ερεθιστικά στα ρουθούνια μου.

Α, όλα κι όλα, το πρώτο μανταρίνι της χρονιάς τρώγεται αργά-αργά, φέτα-φέτα, ποτέ δεν δαγκώνω ολόκληρο τον καρπό. Δεν κατασπαράζεις ένα θεσπέσιο φρούτο σαν κι αυτό, δροσιστικό, χυμώδες αλλά και ψωμωμένο, που σε πλημμυρίζει από διπλά αρώματα, τα μυστηριώδη διαπεραστικά της φλούδας που επιτίθενται κατά κύματα και τα γλυκά, ήπια, στρογγυλά της σάρκας του. Αλλιώς μυρίζουν οι κλημεντίνες, αλλιώς τα κοινά μανταρίνια και διαφορετικά τα  άλλα τα «χιώτικα» που λένε.

Υπέροχο φρούτο το μανταρίνι και για τούτο φίλες μου σας έχω σήμερα υπέροχη μανταρινοδημιουργία δύο σε ένα. Εμ, λικεράκι, εμ γλυκάκι . Για το  φανταστικό λικεράκι μανταρίνι,  είχα υποσχεθεί να σας δώσω  τη συνταγή μέσα στις γιορτές, αλλά δεν τα κατάφερα. Εδώ που τα λέμε καλύτερα που θα το φτιάξουμε μεθεόρτια γιατί σκέφτομαι πως  μ’ ένα ποτηράκι λικέρ μανταρινάκι  και μια καλή παρέα, μπορούμε να δώσουμε χρώμα και γεύση στις καθημερινές μας μέρες και να τις κάνουμε να μοιάζουν γιορτινές. Κάντε λοιπόν μια εξόρμηση στη λαική και  διαλέξτε μανταρίνια ώριμα και σφιχτά, χωρίς χτυπήματα. Αυτήν την εποχή θα βρείτε στην ολόφρεσκα με τα κοτσάνια τους  και τα  καταπράσινα φύλλα τους. Συνέχεια ανάγνωσης “Λικέρ Μανταρίνι” <span class="meta-nav">→</span>

Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - Συνταγή - ηχωμαγειρέματα

Αφράτη, πανεύκολη Μηλόπιτα

Μηλόπιτα… η αφράτη… η τέλεια… η πανεύκολη! (Δες και τη συνταγή για μηλόπιτα τριφτή).

«Λόλα… να ένα μήλο». Η φράση, σφηνωμένη στον παιδικό μαθητικό εγκέφαλο, είναι μία από τις πρώτες ισχυρές αναμνήσεις αυτού του φρούτου, αν εξαιρέσουμε τις μωρουδιακές φρουτόκρεμες και τα καραμελωμένα μήλα της προσχολικής ηλικίας.

Το μήλο, με ιστορία που χάνεται στις απαρχές του χρόνου, κουβαλά στους σπόρους του συμβολισμούς αιώνων, θεραπευτικές αλλά και μεταφυσικές ιδιότητες.

Η ιστορία του μήλου ξεκινά από την αρχαία Αίγυπτο όπου, όπως υποστηρίζουν οι περισσότεροι ιστορικοί, περίπου τον 13ο αιώνα π.Χ. ο Φαραώ Ραμσής φύτεψε τις πρώτες μηλιές στις όχθες του Νείλου.

Άλλοι πάλι ισχυρίζονται ότι έχουν βρεθεί απολιθώματα μήλων σε διάφορα χωριά της Ελβετίας, τα οποία χρονολογούνται από τη Λίθινη Εποχή. Εμείς βέβαια ξέρουμε ότι τα πρώτα μήλα εμφανίστηκαν με τη δημιουργία του κόσμου στον Κήπο της Εδέμ.

Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, τα μήλα αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι των γαμήλιων τελετών, (πράγμα που ισχύει σε μερικές περιοχές ακόμα και σήμερα. Στο χωριό μου τη Δροσοπηγή για παράδειγμα η νύφη μετά την γαμήλια τελετή αντί για ανθοδέσμη ρίχνει ένα μεγάλο μήλο που έχει σφηνωμένο στην σάρκα του ένα κέρμα για υγεία και πλούτο. Όποιος ή όποια το πιάσει θα παντρευτεί σύντομα).

Επίσης μήλα με κέρμα μοιράζουν οι νεόνυμφοι μετά την γαμήλια τελετή στα πρωτότοκα παιδιά των συγγενικών οικογενειών για να είναι το ζευγάρι καρπερό. Στην αρχαιότητα  όταν κάποιος έριχνε ένα μήλο προς το μέρος μιας γυναίκας, αυτό ισοδυναμούσε με πρόταση γάμου. Εμείς μάθαμε από την μυθολογία ότι η προσφορά μήλου, ειδικά εάν πρόκειται γι’ αυτό της Έριδος, ισοδυναμεί με τον Τρωικό Πόλεμο…

Η Εύα είναι ο πρώτος άνθρωπος που συνέδεσε την ύπαρξή του με το μήλο. Αυτός που την… πλήρωσε, βέβαια, ήταν ο Αδάμ. Το γνωστό «μήλο του Αδάμ» μάλλον ήταν το κομμάτι που του κάθισε στον λαιμό.

Επίσης εάν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, αντίστοιχα δικαιώματα στο φρούτο, εκτός από την Εύα έχει και ο όφις. Το μήλο ονομάστηκε «ο καρπός του κακού και της γνώσης»…

Τα χρυσά μήλα σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία τα είχαν οι Εσπερίδες, στον κήπο τους αν και δεν μπορούσαν να τα απολαύσουν, καθώς βρίσκονταν συνέχεια σε επαγρύπνηση μην τυχόν τους τα κλέψουν.

Ένα τέτοιο μήλο, χρυσό από τον Κήπο των Εσπερίδων, κλήθηκε ο Πάρις να χαρίσει στην ομορφότερη θεά και η επιλογή του προκάλεσε τον έρωτα που οδήγησε στον Τρωικό Πόλεμο, ο οποίος έγινε ομηρικό έπος.

Εκατοντάδες χρόνια μετά, ο Θεόφιλος δεν είχε μελετήσει μυθολογία για να πάρει το μάθημά του και προσέφερε το σωτήριο έτος 830 μ.Χ. στο Βυζάντιο ένα χρυσό μήλο στην Κασσιανή, για να το πάρει πάλι πίσω, με μια κίνηση αντρικής κυριαρχίας και συντηρητισμού για τη θέση των γυναικών.

Ενισχυμένη είναι η παρουσία του μήλου και στους μύθους, τους θρύλους και τα παραμύθια σε όλη την Ευρώπη, ως ένα από τα πιο παλιά και ευρέως αναγνωρισμένα σύμβολα – σύμβολο απαγορευμένης γνώσης αλλά και της αιώνιας νεότητας. Κορυφαίο το μήλο της Χιονάτης…

Μεταφορά για την ψυχή του μήλου παραμένει η παροιμία «Το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει», κάνοντας όλους μας να λυπόμαστε τα αχλάδια και τα πορτοκάλια, που δεν έχουν κερδίσει αντίστοιχη θέση στην καρδιά μας…

Υλικά:

– 3-4 μήλα
– 4 αυγά
– 1 κούπα ζάχαρη
– 1 κούπα ηλιέλαιο
– 3 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
– 1 μπέικιν πάουντερ
– 1 κουτ. γλυκ. κοφτό σόδα
– 1 κουτ. σούπ. κανέλα
– 1-2 βανίλιες
– Σταφίδες & καρύδια (προαιρετικά)

Εκτέλεση:

Κοσκινίστε το αλεύρι με το μπέικιν, τη σόδα και την κανέλα.

Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 6Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 3Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 4

Καθαρίστε τα μήλα και κόψτε τα σε μικρά κομματάκια…

Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 7Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 10Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 11

Χτυπήστε στο μπολ του μίξερ τη ζάχαρη με το ηλιέλαιο για 2-3 λεπτά και μετά προσθέστε ένα-ένα τα αυγά…

Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 1 Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 2Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 9

Συνεχίστε το χτύπημα για 3-4 λεπτά ακόμα και προσθέστε σιγά, σιγά το αλεύρι.

Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 12 Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 13

Θα προκύψει μια ζύμη λίγο δύσκολη, μαστιχωτή και σχεδόν σφιχτή, που δεν την πιάνει και πολύ το μάτι σας. Μην ανησυχείτε, θα σας αποζημιώσει όταν τη δείτε να φουσκώνει ωραία-ωραία στο φούρνο.

Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 14

Προσθέστε τα κομματάκια του μήλου και τις σταφίδες ή/και τα καρύδια (προαιρετικά) και ανακατέψτε με μια σπάτουλα.

Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 15Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 16

Βουτυρώστε ή λαδώστε ένα ταψί και απλώστε το μίγμα σε όλη την επιφάνεια του ταψιού…

Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 17Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 19

Ψήστε το γλυκό στις αντιστάσεις για 30-40 λεπτά στους 150 βαθμούς.

Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 20

Βγάλτε το γλυκό από τον φούρνο, αφήστε το για λίγο να συνέλθει και να κρυώσει και πασπαλίστε με την άχνη. Κόψτε σε κομματάκια και απολαύστε με τον καφέ, το τσάι, με το πρωινό ή το απογευματινό σας.

Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - 21 Αφράτη, πανεύκολη μηλόπιτα - Συνταγή - ηχωμαγειρέματα

Καλή επιτυχία φίλες μου. Έως την επόμενη συνταγή να προσέχετε τον εαυτό σας και να μην ανησυχείτε για πράγματα περιττά γιατί όπως έλεγε και η γιαγιά Αθηνά: «Μη βιάζεσαι και μην ανησυχείς. Είσαι εδώ για μια σύντομη επίσκεψη. Γι’ αυτό βεβαιώσου ότι βρίσκεις χρόνο να σταθείς και να απολαύσεις απλά πράγματα όπως τη μυρωδιά των λουλουδιών και το βούισμα της μέλισσας καθώς τρυγάει τη γύρη…»

Σας φιλώ αυγή.

Save

Save


Κυδώνια ψητά - 8

Κυδώνια Ψητά

Ανάμεσα στα φρούτα του Φθινοπώρου ξεχωρίζουν τα κυδώνια με το χρυσοκίτρινο χρώμα και το λεπτό  τους άρωμα. Είναι το φρούτο της Αφροδίτης, το φρούτο του έρωτα και της νεότητας αλλά και της  γονιμότητας.

Παλιά το έτρωγαν οι νεόνυμφοι λίγο πριν την πρώτη τους συνάντηση  για να γεμίσει το σώμα τους χυμούς και αρώματα και να είναι η πρώτη τους νύχτα πολύ ευχάριστη και γόνιμη και να κάνουν αρσενικά παιδιά.

Τα κυδώνια είναι δώρο της φύσης για την επιδερμίδα  μιας και καταπολεμούν τις ρυτίδες. Οι παλιές μούλιαζαν για 2 εβδομάδες φλούδες ή κομμάτια από κυδώνι μέσα σε λίγο οινόπνευμα φρούτων.

Μετά πρόσθεταν βραστό νερό και το μείγμα αυτό το άπλωναν συχνά στο πρόσωπο τους. Έτσι χωρίς πολλά πολλά κατάφερναν να παραμένουν κούκλες…

Μαρμελάδα Κυδώνι - 5

Τα κυδώνια όμως πάνω από όλα  πρωταγωνιστούν στην βορειοελλαδίτικη φθινοπωρινή  κουζίνα. Η γιαγιά μου έφτιαχνε αυτήν την εποχή, από γλυκό κουταλιού κυδώνι και μαρμελάδα κυδώνι και κομπόστα, μέχρι  κυδωνόπαστο και πελτέ κυδώνι. Τα έψηνε επίσης στο φούρνο με κρασί και κανελογαρύφαλα.

Τα μαγείρευε κιόλας με χοιρινό ή μοσχάρι στην κατσαρόλα. Τα  έφτιαχνε ακόμα και γεμιστά! Ναι, ναι, μη ξαφνιάζεστε. Τα κυδώνια  γεμιστά  με κιμά έτσι όπως τα έφτιαχνε η γιαγιά  ήταν… μμμμ,  να γλύφεις τα δάχτυλά σου! Τι άλλο να θυμηθώ; Α, ναι! Όσα περίσσευαν τα κρεμάγαμε στο ταβάνι του κελαριού  και γέμιζε ο τόπος αρώματα και χρώματα.

Προσωπικά  όπως και να το έχω φάει το κυδώνι, μου αρέσει… Τρελαίνομαι κυρίως για ψητά κυδώνια για αυτό και σας προτείνω μια δική μου συνταγή λίγο ιδιαίτερη. Δοκιμάστε την και τα λέμε! Συνέχεια ανάγνωσης “Κυδώνια Ψητά” <span class="meta-nav">→</span>

Τρυφερά γλυκάκια με ινδοκάρυδο - Συνταγή - ηχωμαγειρέματα

Τρυφερά γλυκάκια με ινδοκάρυδο (νηστίσιμα)

Για να είμαι ειλικρινής φίλες μου τη νηστίσιμη συνταγή που σας προτείνω σήμερα, την ονόμασα «Τρυφερά γλυκάκια με ινδοκάρυδο» γιατί μόνον έτσι πιστεύω ότι θα κατάφερνα να σας πείσω να δοκιμάσετε να τα φτιάξετε.

Και αφού τα φτιάξετε και τα γευτείτε τότε δώστε τους η κάθε μία από εσάς, σαν ονομασία, την πρώτη λέξη που θα σας έρθει στο νου όταν θα γευτείτε την πρώτη μπουκιά.

Γιατί είμαι σίγουρη ότι αν τα φτιάξετε μια φορά, θα ξαναφτιάξετε και θα συνεχίσετε να τα φτιάχνετε, πρώτον γιατί γίνονται στο πι και φι. Δεύτερον γιατί όπως θα διαπιστώσετε δεν χρειάζονται πολλά υλικά και τρίτον γιατί η τρυφερή τους υφή, η θεσπέσια γεύση τους, θα σας κατακτήσουν…

Υλικά

– Ινδοκάρυδο ή κρυσταλλική ζάχαρη για το πασπάλισμα

για τη ζύμη:

– 2 κούπες ελαιόλαδο ή μία ελαιόλαδο και μια σπορέλαιο
– ¾ κούπας χυμό πορτοκαλιού
– 1 σφηνάκι κονιάκ ή ουίσκι
– 3-4 βανίλιες
– 2 πακέτα αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (ίσως και λίγο λιγότερο)

Για το σιρόπι:

– 1 ½ κουπα ζάχαρη
– 1 ½ κούπα νερό
– Πορτοκαλόφλουδα
– Χυμός μισού λεμονιού
– 1 βανίλια

Για τη γέμιση:

– ¼ κιλού καρύδια ψιλοκοπανισμένα
– 1 κουταλιά ζάχαρη
– 1 κοφτή κουταλιά κανέλα
– 1 βανίλια
– Ξύσμα ενός λεμονιού

Εκτέλεση:

Συνέχεια ανάγνωσης “Τρυφερά γλυκάκια με ινδοκάρυδο (νηστίσιμα)” <span class="meta-nav">→</span>

Μπακλαβάς της Τεμπέλας - 9

Μπακλαβάς της… τεμπέλας

Ο μπακλαβάς είναι  υπέροχο παραδοσιακό γλυκό που έχει την τιμητική του τα Χριστούγεννα. Τον έχουμε συνδέσει με τη λατρεμένη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, το χιόνι, το δέντρο, τα κάλαντα. Τότε κυρίως τον φτιάχνουμε, όσες τον φτιάχνουμε…

Λέω «όσες το φτιάχνουμε» γιατί δεν είναι και από τα ευκολότερα γλυκά, οπότε οι περισσότερες προτιμούν αντί να μπλέξουν, να κάνουν μια βόλτα μέχρι το ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς και τον προμηθευτούν έτοιμο.

Η αλήθεια είναι πως  δεν πετυχαίνει πάντα. Έχει τα μυστικά και τις παραξενιές του. Εγώ όμως, έχω μια θεωρία: Τίποτε δεν είναι ακατόρθωτο!

Γι’ αυτό λέω,  ώσπου να χτυπήσουν την πόρτα μας τα Χριστούγεννα (οπότε επιφυλάσσομαι να σας δώσω μια συνταγή για παραδοσιακό μπακλαβά, μούρλια, σίγουρη εύκολη και γρήγορη), θα σας βάλω να κάνετε μια μικρή εξάσκηση φτιάχνοντας, ας πούμε…  έναν ψευτομαπακλαβά ή  «μπακλαβά της τεμπέλας» όπως τον λέω εγώ, γιατί γίνεται ώσπου να πεις κύμινο…

Αυτόν τον μπακλαβά – σας το εγγυώμαι – μπορούν να τον φτιάξουν ακόμα και όσες δεν έχουν ασχοληθεί καθόλου με την κουζίνα ή φοβούνται να καταπιαστούν με τέτοιου είδους «δύσκολα γλυκά».

Η γεύση του δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει από αυτήν του κλασικού μπακλαβά και επιπλέον δεν χρειάζεται να ξοδέψετε και πολύ χρόνο στην κουζίνα για να τον ετοιμάσετε.  Το μόνο που φοβάμαι είναι πως, αν τον φτιάξετε και τον δοκιμάσετε, θα σας αρέσει τόσο, που δεν πρόκειται να καθίσετε να φτιάξετε παραδοσιακό μπακλαβά και κάτι τέτοιο δε θα το ήθελα!

(Αν σας αρέσει ο μπακλαβάς δείτε και αυτή τη συνταγή για μπακλαβά τυλιχτό…)

Συνέχεια ανάγνωσης “Μπακλαβάς της… τεμπέλας” <span class="meta-nav">→</span>

Λικέρ Ρόδι - Συνταγή - ηχωμαγειρέματα

Λικέρ Ρόδι

Το ρόδι φίλες μου αυτήν την εποχή έχει την τιμητική του. Ποιος δεν έχει σπάσει πρωτοχρονιάτικα ρόδι στην πόρτα του για γούρι; Για να «γεμίσει το σπίτι όπως γεμίζει το ρόδι»…;

Το έθιμο αυτό κρατάει από τα ομηρικά χρόνια. Τότε οι νεόνυμφοι για να πάει καλά το ξεκίνημα της καινούριας τους ζωής, έσπαζαν ένα ρόδι στο κατώφλι του σπιτιού τους, μιας και το ρόδι ήταν το αγαπημένο φρούτο της θεάς του γάμου, της Ήρας.  

Η ροδιά, ήταν  το πρώτο φυτό που φύτεψε η Αφροδίτη, στον κήπο της στην Πάφο της Κύπρου και με τους χυμούς των ρουμπινένιων σπόρων, έφτιαχνε διάφορα ελιξίρια ομορφιάς. Ο μύθος λέει πως ο Πλούτωνας, έδωσε στην Περσεφόνη να φάει σπόρους ροδιού και έτσι την ανάγκασε να επιστρέφει στα Τάρταρα κάθε χρόνο. Έτσι εξηγείται και η προσθήκη σπόρων ροδιού στα κόλλυβα που γίνεται σε κάποιες περιοχές της χώρας, για να υπάρξει, λένε, δροσιά στη ψυχή του νεκρού…

Το «στέμμα» που έχει το ρόδι στην κορφή του, ερέθισε τη φαντασία πολλών ηγεμόνων και  έτσι σε πολλά οικόσημα  απεικονίζεται ο καρπός της ροδιάς, στρουμπουλός και ολοπόρφυρος. Με ρόδια στόλιζαν τους κίονες στον περίφημο ναό του Σολομώντα, ενώ το ένδυμα του ιερέα είχε πάνω του κεντημένα ρόδια.

Στην εποχή μας χρησιμοποιούμε το ρόδι περισσότερο σαν διακοσμητικό. Τα γιατρικά που μας χαρίζει απλόχερα η ροδιά, όπως το μυκητοκτόνο αφέψημα από τη ρίζα και το τονωτικό έγχυμα των φύλλων της, ξεχάστηκαν, όπως ξεχάστηκαν και οι αποτοξινωτικές ιδιότητες του χυμού του ροδιού.

Ας το θυμηθούμε τουλάχιστον τώρα,  την περίοδο των γιορτών που πλησιάζουν όπου να ‘ναι και ας στολίσουμε με ρόδια τις πιατέλες μας. Θα  χαρίσουν χαρμόσυνες πινελιές αφθονίας στο γιορταστικό τραπέζι.

Και επίσης προλαβαίνουμε μέχρι τις γιορτές να φτιάξουμε λικέρ ονειρεμένο, με τους ολοπόρφυρους  ροδόσπορους ακολουθώντας την παλιά παραδοσιακή συνταγή της γιαγιάς. Δείτε και μια ακόμη συνταγή για λικέρ ρόδι στο πι και φι που έχουμε δημοσιεύσει παλαιότερα στα ηχωμαγειρέματα.

ΥΛΙΚΑ:

– 6 ρόδια μέτρια, καθαρισμένα
– ½ λίτρο κονιάκ
– 1 λίτρο τσίπουρο ή βότκα
– 600 γρ. ζάχαρη
– 1 ξύλο κανέλας (προαιρετικά)

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Συνέχεια ανάγνωσης “Λικέρ Ρόδι” <span class="meta-nav">→</span>

Κόκκινες πιπεριές τουρσί - α1

Κόκκινες Πιπεριές Γεμιστές Τουρσί

Έκανα τη συνηθισμένη μου βολτίτσα στην λαϊκή την προηγούμενη Τετάρτη φίλες μου και διαπίστωσα ότι πρωτεύουσα θέση ανάμεσα στα άλλα λαχανικά έχουν ακόμα, οι κόκκινες πιπεριές. Και ξέρετε τι παθαίνω κάθε φορά που αντικρύζω κόκκινες πιπεριές; Το μυαλό μου γεμίζει εικόνες…

Τις βλέπω πότε κρεμασμένες στα χαγιάτια σε αρμαθιές να φλερτάρουν με τον ήλιο, πότε ξαπλωμένες στις ταράτσες, να ξεραίνονται υπομονετικά για να καταναλωθούν τις βαριές χειμωνιάτικες μέρες που λείπουν τα φρέσκα λαχανικά, πότε λουσμένες στο λαδόξυδο (μεταξύ μας δεν υπάρχει πιο γευστική σαλάτα), πότε γεμιστές με ρύζι και μυρωδικά στον ταβά (Θεέ μου τι γεύση!!), πότε σαν συμπληρωματικό συστατικό σε άλλες συνταγές, πότε αλεσμένες με σκόρδο και λάδι, υπέροχο άλειμμα πάνω σε φρυγανισμένο ψωμί.

Οι κόκκινες πιπεριές, οι πιπεριές Φλωρίνης, είναι το σήμα κατατεθέν της ακριτικής μας  Φλώρινας και με αυτό το όνομα είναι γνωστές σε ολόκληρη την επικράτεια. Πιπεριές κόκκινες, λοιπόν, πιπεριές Φλωρίνης τουρσί και μάλιστα γεμιστές με λάχανο, καρότο και μυρωδικά έχει το μενού για σήμερα φίλες μου.

Αν σας ενδιαφέρει το τουρσί δείτε και την άλλη μου συνταγή για τουρσί πολύχρωμο αλλά και για αγγουράκι τουρσί ή τη συνταγή για πράσινες ντομάτες τουρσί. Πάμε λοιπόν να φτιάξουμε ένα τουρσάκι εύκολο, γρήγορο και ονειρεμένο…

Υλικά:

– 20 μέτριες πιπεριές κόκκινες
– 1 μέτριο λάχανο
– 5-6 καρότα
– 1 ματσάκι μαϊντανό
– 1 ματσάκι σέλινο
– 2-3 δόντια σκόρδο (προαιρετικά)

Για την άλμη:

– 2 φιάλες ξύδι
– 1 κούπα λάδι
– 1 κούπα ζάχαρη
– ¾ της κούπας αλάτι
– 2 λίτρα νερό

Εκτέλεση:

Συνέχεια ανάγνωσης “Κόκκινες Πιπεριές Γεμιστές Τουρσί” <span class="meta-nav">→</span>

Χυλοπίτες με κεφτέδες στο φούρνο - ηχωμαγειρέματα

Χυλοπίτες με κεφτέδες στο φούρνο

«Κόρες», φίλες μου, όπως έχουμε πει είναι οι χυλοπίτες. «Κόρες με κεφτέδες» είναι παραδοσιακό φαγητό που το μαγείρευαν κυρίως οι ««ντόπιοι» πληθυσμοί  στην περιοχή της Φλώρινας και στη λεκάνη του Αμυνταίου.

Το πρωτοέφαγα μαγειρεμένο από τα χεράκια της πεθεράς μου, που είναι εξαιρετική μαγείρισσα και από τότε, το έχω εντάξει μαζί με πολλά άλλα παραδοσιακά «ντόπια» φαγητά  και στη δική  μου κουζίνα. Είναι κάτι σαν γιουβέτσι με χυλοπίτες νόστιμο, εύκολο, γρήγορο και χορταστικό.

Οι Βλάχοι και οι Αρβανίτες φτιάχνουν αλλά και μαγειρεύουν τις χυλοπίτες με διαφορετικό τρόπο. Τις βράζουν απλά σε νερό με λίγο αλάτι. Αφού βράσουν τις περιχύνουν με φρέσκο ροδοκοκκινισμένο βούτυρο και πασπαλίζουν με άφθονο τυρί.  

Ένας τρόπος μαγειρέματος που διαρκεί 10 λεπτά περίπου. Σε κάποιες περιοχές στο νερό που βράζουν τις χυλοπίτες προσθέτουν και γάλα. Στη Λευκάδα έφαγα χυλοπίτες μαγειρεμένες με κόκορα αλανιάρη  και έγλυφα και τα δάχτυλά μου.  Κάθε τόπος και ένας τρόπος φίλες μου…

Για τις «κόρες με κεφτέδες» θα χρειαστείτε… Συνέχεια ανάγνωσης “Χυλοπίτες με κεφτέδες στο φούρνο” <span class="meta-nav">→</span>

Γιουβαρλάκια αυγολέμονο συνταγή - ηχωμαγειρέματα

Γιουβαρλάκια Αυγολέμονο

Τα γιουβαρλάκια είναι ένα φαγητό εύκολο, νόστιμο, υγιεινό και συνήθως αρέσει σε όλους, ακόμα και στα παιδιά. Προσωπικά δεν είχα και την καλύτερη σχέση με αυτό το φαγητό, γιατί οι εμπειρίες μου ήταν σχεδόν… τραυματικές.

Το… κακό συνέβη όταν μαθήτρια του γυμνασίου, είχα κατέβει στη Φλώρινα από το χωριό για να φοιτήσω στο γυμνάσιο. Νοικιάζαμε με τη φίλη μου την Αννέτα ένα δωματιάκι – ο Θεός να το κάνει – που έμπαζε από παντού.

Τότε, όλα τα παιδιά που είχαν κατέβει από τα χωριά στην πόλη για να σπουδάσουν, πάνω κάτω στις ίδιες συνθήκες ζούσαν. Νοίκιαζαν μικρές καμαρούλες και έμεναν δυο–δυο , τρεις–τρεις, για να μοιράζονται το ενοίκιο. Φτώχια καταραμμένη!

Τρώγαμε τότε σε κέντρα της πρόνοιας, που ονομάζονταν «κέντρα νεότητος». Ήμουν θυμάμαι, λιγόφαγη, ψηλή και αδύνατη σαν κλαράκι. Εκεί για πρώτη φορά με πίεσαν να αδειάσω ένα ολόκληρο πιάτο γιουβαρλάκια.

Από τότε τα μίσησα. Ούτε τη μυρουδιά τους δεν άντεχα. Σε αντίθεση με τη φίλη μου την Αννέτα που τρελαίνονταν για το συγκεκριμένο φαγητό. Φροντίζαμε λοιπόν να καθόμαστε δίπλα–δίπλα στη τραπεζαρία και άδειαζε και το δικό μου πιάτο.

Τα χρόνια πέρασαν. Κάποια στιγμή παντρεμένη πια με παιδιά, δοκίμασα τη συνταγή που σας προτείνω σήμερα, στο σπίτι μιας φίλης και κουμπάρας και ξετρελάθηκα. Από τότε τα μαγειρεύω συχνά και τα απολαμβάνουμε όλοι!

Υλικά:

– 500 γρ. κιμάς μοσχαρίσιος
– ½ φλ. τσαγιού ρύζι καρολίνα (για τα γιουβαρλάκια)
– 3 κουτ. σούπας ψιλοκομμένο μαϊντανό
– 2 κουτ. σούπας ψιλοκομμένο άνηθο (προαιρετικά)
– 1 μέτριο ξερό κρεμμύδι
– ½ φλ. τσαγιού ελαιόλαδο (1 κουταλιά στον κιμά)
– Αλάτι, πιπέρι
– Λίγο αλεύρι
– 3 αυγά
– Χυμός ενός μεγάλου λεμονιού
– Ρύζι καρολίνα όσο χρειαστεί (βλ. συνταγή παρακάτω)

Εκτέλεση:

Συνέχεια ανάγνωσης “Γιουβαρλάκια Αυγολέμονο” <span class="meta-nav">→</span>

Μπακλαβάς της Αυγής - Συνταγή για γλυκό

Μπακλαβάς της Αυγής

Η έκφραση «καβγάς για το πάπλωμα» είναι σε όλους γνωστή. Τον «καβγά για την εθνικότητα του μπακλαβά», ένα ακόμα θέμα που έχει διχάσει δυο λαούς (Τούρκους και Έλληνες) λίγοι το γνωρίζουν.

Σε πρωτοσέλιδό της η Τούρκικη εφημερίδα «Hurriyet» έγραφε: «Μαίνεται ο καβγάς του μπακλαβά» ενώ η «Μilliyet» είχε σαν τίτλο «Ο ισχυρισμός ότι ο μπακλαβάς είναι Ελληνικός, εξαγρίωσε πολύ τους Τούρκους μπακλαβατζήδες».

Όλα ξεκίνησαν όταν σε ημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έγινε στην Κύπρο για την «Ημέρα της Ευρώπης» , διανεμήθηκαν μαζί με κομμάτια μπακλαβά και φυλλάδια της Ε.Ε. όπου ο μπακλαβάς αναγνωρίζεται στο εξής, ως εθνικό κυπριακό γλυκό.

Έγινε λοιπόν ο χαμός. Ο Τούρκικος τηλεοπτικός σταθμός TGR το πήρε πατριωτικά το θέμα. Σκάλισε, βρήκε και επιστράτευσε παλιό ρεπορτάζ που είχε προβάλει πριν από κάμποσα χρόνια, όπου ένας δημοσιογράφος πρόσφερε στη Μαργαρίτα Παπανδρέου, μπακλαβά, όταν αυτή είχε επισκεφτεί, τη γειτονική μας χώρα.

Ο δε πρόεδρος της τουρκικής ένωσης παραγωγών μπακλαβά (έχουν συνδικαλιστεί οι μπακλαβατζήδες στην Τουρκία δεν είναι παίξε γέλασε) τόνισε ότι «Είναι παράλογη και αστεία η αναγνώριση του μπακλαβά σαν εθνικό γλυκό των Ελληνοκυπρίων. Η Τουρκία πρέπει να διεκδικήσει τους εθνικούς της θησαυρούς…»

Έκανε μάλιστα και ένα μικρό μάθημα ιστορίας λέγοντας: «οι Τούρκοι έφεραν τον μπακλαβά από την κεντρική Ασία και υπάρχουν ντοκουμέντα που το αποδεικνύουν. Θα πάμε στις Βρυξέλλες και θα πούμε στους ηγέτες της Ε.Ε να δοκιμάσουν πραγματικό μπακλαβά και όχι αυτές τις άνοστες απομιμήσεις που σερβίρουν οι Έλληνες…».

Η απάντηση των ελλήνων έρχεται δια στόματος καθηγητή Βρυώνη ο οποίος πληροφορεί ότι ο μπακλαβάς είναι πέρα για πέρα… Έλληνας. Ήταν το αγαπημένο γλυκό των Βυζαντινών και είχε την ονομασία «κοπή» ή «κοπτοπλόκους».

Την «κοπή», τον σημερινό δηλαδή μπακλαβά, τον γνώριζε και ο Αθήναιος ο οποίος δίνει και μια συνταγή στο έργο του «Δειπνοσοφισταί» που χρονολογείται από το 100 μ.Χ. και μας πληροφορεί ότι «…η “κοπή” φτιάχνεται με φύλλα ζύμης μεταξύ των οποίων βάζουν κοπανισμένους ξηρούς καρπούς με μέλι, σουσάμι, πιπέρι, και παπαρουνόσπορο…».

Ποια είναι η αλήθεια δεν τη γνωρίζουμε και για να είμαι ειλικρινής, πολύ λίγο με νοιάζει. Τη μόνη και αδιάψευστη αλήθεια που γνωρίζω είναι ότι ο μπακλαβάς, τούρκικος ή ελληνικός είναι ένα γλυκό κόλαση!!!

Ένα γλυκό… «Μμμμ παναγιά μου σχώρα με» που έλεγε και η γιαγιά Αθηνά και τον έφτιαχνε με χειροποίητα φύλλα αραχνοΰφαντα -40 παρακαλώ- τέτοιες μέρες και γλείφαμε όλοι τα δάχτυλά μας.

Φύλλο βέβαια σαν της γιαγιάς Αθηνάς, λίγες μπορούν ν’ ανοίξουν αλλά μη μου χολοσκάτε! Εγώ είμαι εδώ για σας. Μπορεί τα φύλλα να μην τα ανοίξουμε με το χέρι, αλλά θα βάλουμε το μεράκι και την αγάπη μας.

Ακολουθείστε τη συνταγή που θα σας δώσω βήμα-βήμα και σας εγγυώμαι ένα γρήγορο, πεντανόστιμο και προπάντων σίγουρο αποτέλεσμα.

Μπορείτε ακόμα να δείτε και τη συνταγή για τον μπακλαβά της τεμπέλας αλλά και την εύκολη και γρήγορη συνταγή για μπακλαβά τυλιχτό

Υλικά:

– 2 πακέτα φύλλο Βυρηττού ή κρούστας
– 1 ½ πακέτο μαργαρίνη ή βούτυρο γάλακτος
– ½ κιλό καρύδια χοντροκοπανισμένα
– 1 κοφτή κουταλιά κανέλα
– Ξύσμα λεμονιού
– 2-3 κουταλιές ζάχαρη
– 2-3 βανίλιες

Για το σιρόπι:

– 6 κούπες ζάχαρη
– 4 κούπες νερό
– 2 ξυλάκια κανέλας και 2-3 γαρυφαλλάκια
– Φλούδα πορτοκαλιού και λεμονιού
– Χυμός μισού λεμονιού

Εκτέλεση:

Συνέχεια ανάγνωσης “Μπακλαβάς της Αυγής” <span class="meta-nav">→</span>

Ποντιακά Ωτία - 18

Ποντιακά ωτία, πεντανόστιμα, παλιά, παραδοσιακή συνταγή (ΒΙΝΤΕΟ)

Δείτε στο παρακάτω LIVE HD βίντεο τη παρουσίαση της συνταγής για ποντιακά ωτία που έχουμε δημοσιεύσει παλαιότερα στα ηχωμαγειρέματα. Πρόκειται για μια απλούστατη συνταγή ενώ το αποτέλεσμα πραγματικά αποζημιώνει.

Η συνταγή προέρχεται από την ποντιακή κουζίνα και αναδεικνύει το μεγαλείο της. Εμείς απλά την προσαρμόσαμε στα δεδομένα της εποχής καθώς είναι αρκετά παλιά.

Τα ωτία αυτά θα αρέσουν σε μικρούς και μεγάλους, μπορείτε να τα απολαύσετε άνετα σαν πρωινό, με καφέ ενώ αποτελούν το πλέον ιδανικό δεκατιανό. Καλή επιτυχία αν δοκιμάσετε να τα φτιάξετε..!

Δείτε περισσότερες παραδοσιακές συνταγές από τα ηχωμαγειρέματα.

Αν σας αρέσουν τα βίντεο δείτε τη σελίδα με τις βίντεο-συνταγές μας και αν θέλετε να πάτε ένα βήμα πιό πέρα επισκεφθείτε το κανάλι μας ηχωμαγειρέματα στο Youtube. Για να ενημερώνεστε κάθε φορά που ανεβάζουμε κάποιο βίντεο στο κανάλι μας αυτό κάντε άμεση εγγραφή τώρα.

Μπομπότα - Καλαμποκόπιτα - 17

Καλαμποκόπιτα παραδοσιακή, “κατοχική” (Βλάχικη Μπομπότα) [ΒΙΝΤΕΟ]

Δείτε στο παρακάτω βίντεο μια παραδοσιακή συνταγή για καλαμποκόπιτα (δηλαδή πίτα με καλαμποκάλευρο) που έχουμε δημοσιεύσει παλαιότερα στα ηχωμαγειρέματα. Η συνταγή στη βλάχικη ντοπιολαλιά της Δυτικής Μακεδονίας λέγεται “Μπομπότα” και ήταν πολύ δημοφιλής την περίοδο της γερμανικής κατοχής όταν το φαγητό ήταν λιγοστό.

Εμείς την πήραμε και την προσαρμόσαμε στα δεδομένα της εποχής (προσθέτοντας και λίγο τυρί) αν και οι εποχές που ζούμε είναι επίσης δύσκολες και κρίσιμες και ελπίζουμε να μην φτάσουμε σε εκείνα τα απάνθρωπα επίπεδα του 1940. Φτιάξτε την πίτα και θα γίνει ανάρπαστη, σας το εγγυώμαστε!

Δείτε περισσότερες συνταγές για πίτες (αλμυρές και γλυκές) από τα ηχωμαγειρέματα.

Αν σας αρέσουν τα βίντεο δείτε τη σελίδα με τις βίντεο-συνταγές μας ή ακόμα καλύτερα επισκεφθείτε το επίσημο κανάλι μας ηχωμαγειρέματα στο Youtube. Για να ενημερώνεστε κάθε φορά που ανεβάζουμε κάποια συνταγή εκεί κάντε άμεση εγγραφή στο κανάλι. Καλή απόλαυση αν αποφασίσετε να φτιάξετε τη συνταγή..! 🙂

γλυκό κουταλιού σταφύλι - 24 ηχωμαγειρέματα

Γλυκό κουταλιού σταφύλι, εύκολη συνταγή λατρεμένη

Δεν πάει πολύς καιρός που τα γλυκά του κουταλιού ήταν το πρώτο πράγμα που πρόσφεραν οι νοικοκυρές στον επισκέπτη σαν καλωσόρισμα, μαζί με έναν ελληνικό καφέ και ένα ποτήρι παγωμένο νερό. «Για να είναι γλυκιά η ζωή», έλεγε η γιαγιά μου.

Θυμάμαι το τελετουργικό του σερβιρίσματος στα φιλόξενα ελληνικά σπίτια του παλιού καιρού: απαιτούσε απαραίτητα έναν δίσκο αργυρό ή επάργυρο, στρωμένο με δαντελένιο, κοφτό ή κεντημένο, στο χέρι, πετσετάκι, πάνω στο οποίο ήταν τοποθετημένα πιατάκια με το γλυκό του κουταλιού και ποτήρια και δίπλα μια κανάτα με δροσερό νερό.

Λαμπερό, αρωματικό, διαφανές, το καλοφτιαγμένο γλυκό του κουταλιού, διατηρεί όλον τον χρόνο τον ιδιαίτερο παλμό της φύσης σε κάθε εποχή. Είναι υγιεινό, δεν περιέχει λιπαρά ή χοληστερίνη και είναι θερμιδικά «ασήμαντο» αφού το έθιμο απαιτεί, να προσφέρεται και να καταναλώνεται σε τόσο μικρή ποσότητα, όση χωράει ένα κουταλάκι, εξ’ ου και το όνομά του.

Η ιδιαίτερη τεχνική που απαιτείται για να φτιαχτούν τα γλυκά του κουταλιού, που στηρίζεται στην ετοιμασία τους σε στάδια με την αφιέρωση του ανάλογου χρόνου, σχεδόν τα εξαφάνισε από τη ζαχαροπλαστική ατζέντα της σημερινής γυναίκας.

Και λέω γυναίκας, διότι τα γλυκά του κουταλιού, φτιάχνονταν κατά παράδοση αποκλειστικά από τις νοικοκυρές και ήταν μέρος της οικιακής οικονομίας, σαν ένας τρόπος συντήρησης των φρούτων.

Τα γλυκά του κουταλιού παραδοσιακά ακολουθούν τις εποχές: εσπεριδοειδή τον χειμώνα. φράουλες την άνοιξη. Αρχή του καλοκαιριού κεράσια, βύσσινα. βερίκοκα στα μισά του καλοκαιριού, προς το τέλος του άγουρο συκαλάκι. Το φθινόπωρο σταφύλι, κυδώνι, μήλο ,κολοκύθα κόκκινη. κ.α.

Ευτυχώς, εδώ και 8-10 χρόνια επανακάμπτουν. Σήμερα το απολαμβάνουμε περισσότερο ως επιδόρπιο μαζί με γιαούρτι ή παγωτό.

Ένα από τα πιο εύγευστα αλλά και εύκολα και γρήγορα γλυκά του κουταλιού, είναι το γλυκό σταφύλι. Φτιάξτε το και φυλακίστε κάτι από την καλοκαιριάτικη γεύση σε ένα βάζο για γλυκαίνετε και να γλυκαίνεστε τις κρύες μέρες του χειμώνα.

Να μου το θυμηθείτε κάθε φορά που θα ανοίγετε το βαζάκι για να το απολαύσετε θα εύχεστε να είχατε φτιάξει περισσότερο.

Τι θα χρειαστείτε:

  • 1 κιλό σταφύλι (σουλτανίνα)
  • 1/2 κιλό ζάχαρη
  • 1 φλυτζάνι καφέ νερό
  • 1 κλωνάρι αρμπαρόριζα ή 2 βανίλιες
  • χυμό από 1 λεμόνι

Πώς θα το φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Γλυκό κουταλιού σταφύλι, εύκολη συνταγή λατρεμένη” <span class="meta-nav">→</span>
εύκολο γλυκό ψυγείου με μπισκότα σοκολάτας - 45

Εύκολο, αλλά πραγματικά λαχταριστό γλυκό ψυγείου με μπισκότα σοκολάτας

Πάντα, στη σκέψη ενός γλυκού ψυγείου, ένα νοσταλγικό συναίσθημα με κατακλύζει. Τα γλυκά ψυγείου, είναι συνώνυμα του εύκολου, σπιτικού γλυκού που δεν απαιτεί φούρνο και που δεν έλειπε παλιότερα από κανένα οικογενειακό ψυγείο τις Κυριακές…

Μη μου πείτε ότι δε θυμάστε το μαμαδίστικο, μπισκοτένιο  «μωσαϊκό», με τα πτι-μπερ και το κακάο, που όσο και να έχουμε μεγαλώσει είναι αδύνατον να μην ενδώσουμε στο προκλητικό του κάλεσμα.

Αν θέλετε λοιπόν ένα γλυκό ψυγείου, ελαφρύ, δροσιστικό, οικονομικό,  γρήγορο, νόστιμο, εδώ σας έχω το ιδανικό.

Να θυμίσω μόνο ότι φούρνο μπορεί να μη χρειαζόμαστε για το γλυκό μας αλλά σίγουρα θέλουμε ψυγείο για λίγες ώρες. Τα υλικά είναι απλά και πιθανότατα να τα έχετε ήδη στο ντουλάπι σας, ειδικά αν έχετε μικρά και… μεγάλα παιδιά. 

Αν σας αρέσουν τα εύκολα γλυκά ψυγείου και τα μπισκότα τύπου πτι-μπερ τότε ρίξτε μια ματιά και στις παρακάτω συνταγές που έχουμε δημοσιεύσει στα ηχωμαγειρέματα:

Τι θα χρειαστείτε:

  • 1 λίτρο γάλα 
  • 125 γρ. ζάχαρη 
  • 120 γρ. κόρν φλάουρ 
  • 2 βανίλιες 
  • 2 πακέτα μπισκότα τύπου πτι-μπερ (σοκολάτας)

 Για την επικάλυψη:

  • 100 ml. γάλα 
  • 12 γρ. κουβερτούρα 
  • Νιφάδες σοκολάτας προαιρετικά για το γαρνίρισμα 

 Πώς θα το φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Εύκολο, αλλά πραγματικά λαχταριστό γλυκό ψυγείου με μπισκότα σοκολάτας” <span class="meta-nav">→</span>
κομπόστα ροδάκινο - 22- ηχωμαφειρέματα

Κομπόστα ροδάκινο, εύκολη, ευωδιαστή και πεντανόστιμη!

Καλοκαιρινή λαγνεία σε ανεπαίσθητα χνουδωτό περιτύλιγμα, το ροδάκινο, είναι ο ελληνικός Αύγουστος: άρωμα ραστώνης, ένα φρούτο που ωριμάζει απότομα και διαρκεί λίγο. 

Δροσερό, ζουμερό και γεμάτο άρωμα, το ροδάκινο, θεωρείται το φρούτο της αγνότητας και της αθανασίας, σύμφωνα με κάποιες ανατολίτικες παραδόσεις. Είναι ιθαγενές φρούτο της Κίνας. Ωστόσο, στη χώρα μας δείχνει να έχει έρθει μέσω της Περσίας… δια χειρός, λένε, του Μ. Αλεξάνδρου!

κομπόστα ροδάκινο - 2

Γι’ αυτό και η αρχική ονομασία του ήταν «περσικό μήλο». Φθαρτό και ευαίσθητο, αντέχει λίγο στη φρουτιέρα του τραπεζιού και στο ψυγείο η τρυφερή του σάρκα πληγώνεται και μαυρίζει. Μπορούμε όμως να φυλακίσουμε το άρωμα και τη γεύση αυτής της καλοκαιρινής ομορφιάς μέσα σε βάζα, σαν μαρμελάδα η κομπόστα και να την απολαύσουμε όταν πιάσουν τα μεγάλα κρύα φέρνοντας το καλοκαίρι μέσα στον χειμώνα…

Προμηθευτείτε τα, γερά, ώριμα, ζουμερά και γλυκά και ελάτε να φτιάξουμε κομπόστα, την πιο εύκολη κομπόστα που φτιάξατε ποτέ..! Αν θέλετε ρίξτε μια ματιά και σε μια άλλη (πιό παραδοσιακή συνταγή για κομπόστα ροδάκινο που έχουμε παρουσιάσει στα ηχωμαγειρέματα)

Τι θα χρειαστείτε:

  • Ροδάκινα 
  • Νερό κρύο της βρύσης  
  • Ζάχαρη κρυσταλλική 

Πώς θα τη φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Κομπόστα ροδάκινο, εύκολη, ευωδιαστή και πεντανόστιμη!” <span class="meta-nav">→</span>
τηγανητά κολοκυθάκια σκορδάτα - 26 - ηχωμαγειρέματα

Τηγανητά κολοκυθάκια, σκορδάτα. Απλά και υπέροχα

Το καλοκαίρι είναι στις δόξες του, Αύγουστος γαρ και οι ζέστες εξακολουθούν να μας τυλίγουν οπότε δεν γίνεται καν λόγος για μαγείρεμα χρονοβόρο. Ποιος αντέχει να μείνει στην κουζίνα για πολύ χρονικό διάστημα; 

Θα έχετε προσέξει λοιπόν ότι τα πρώτα πιάτα που αδειάζουν σε τραπέζια είναι τα γρήγορα, κυρίως αυτά με τα τηγανητά λαχανικά και ιδιαίτερα τα κολοκυθάκια.  

τηγανητά κολοκυθάκια σκορδάτα - 27

Πόσο γλυκά και τρυφερά είναι τα κολοκυθάκια το καλοκαίρι! 

Κι όταν αυτή η γλυκύτητα και η τρυφερότητα συνδυαστεί με υλικά που τους ταιριάζουν απόλυτα, όπως το σκόρδο και το ξυδάκι, τότε έχουμε μια γευστική αρμονία που αξίζει να μπει στο πιάτο μας.

Δοκιμάστε τα έτσι όπως σας τα προτείνω. Είναι μια διαφορετική εκδοχή. Ας ξεφύγουμε για λίγο από τα κλασσικά, παναρισμένα, τραγάνα, κολοκυθάκια.

Δεν αντιλέγω, είναι πεντανόστιμα και λατρευτά αλλά τα απολαμβάνουμε μόνο όσο είναι ζεστά και τραγανά. Αν μείνουν μαλακώνουν, πανιάζουν, γίνονται “νιανιά” και μετά βίας μπορεί να τα καταναλώσει κανείς.

τηγανητά κολοκυθάκια σκορδάτα - 9

Ετούτα εδώ τα σκορδάτα, είναι μαλακά, πεντανόστιμα  ζεστά αλλά και κρύα. Εξίσου νόστιμα ακόμα και μετά από δυο και τρεις μέρες διατηρημένα στο ψυγείο σε τάπερ καλά σφραγισμένο.

Δοκιμάστε τα και τα λέμε…

Τι θα χρειαστείτε:

  • 2 τρυφερά, μέτρια κολοκυθάκια 
  • 4-5 σκελίδες σκόρδο 
  • 1 ματσάκι μαϊντανό  
  • Ξύδι 
  • Αλάτι  
  • Λάδι για το τηγάνισμα 

Πώς θα τα φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Τηγανητά κολοκυθάκια, σκορδάτα. Απλά και υπέροχα” <span class="meta-nav">→</span>
σουφλέ πατάτας με κεφαλοτύρι - ηχωμαγειρέματα

Σουφλέ πατάτας με κεφαλοτύρι

Επέλεξα αυτό εδώ το σουφλέ  γιατί  πέρα από τη νοστιμιά του που είναι αναμφισβήτητη, περιέχει αγαπημένη πατάτα και μάλιστα βραστή, πράγμα που σημαίνει λιγότερες θερμίδες, είναι εύκολο, πετυχαίνει και μπορεί να το κάνει ακόμα και αυτός που και μόνο η λέξη « σουφλέ» αρκεί  για να την …. κάνει με ελαφρά πηδηματάκια από την κουζίνα.

«Παίξτε»  με όσα  υλικά έχετε ήδη στο ντουλάπι και στο ψυγείο σας: πατατούλες, κεφαλοτύρι ή άλλο τυρί, λίγο μπέικον, ή άλλο αλλαντικό, αλευράκι, γαλατάκι και φτιάξτε σουφλέ… 

Όχι την κομψή Γαλλική εκδοχή του, που είναι δύσκολη, που χρειάζεται πολλές φροντίδες για να μην « πέσει», και καταλήξει οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό που πρέπει να είναι ένα σουφλέ. Το δικό σας …εργένικο σουφλέ, χορταίνει και ξεχειλίζει από νοστιμιά χωρίς πολλές πολλές απαιτήσεις. 🙂

 Τι θα χρειαστείτε:

  • 1 κιλό πατάτες (τέσσερις μεγαλούτσικες) 
  • 250 γρ. καπνιστό τυρί ή κεφαλοτύρι τριμμένο  
  • 2 κ.σ. μαϊντανός ή δυόσμος ψιλοκομμένος 
  • 150 γρ. μπέικον κομμένο σε κυβάκια (ή άλλο αλλαντικό π.χ καπνιστή γαλοπούλα) 
  • Αλάτι
  • Πιπέρι 

Για τη μπεσαμέλ:

  • 1½ λίτρο γάλα 
  • 150 γρ. βούτυρο 
  • 150 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις 
  • 2 αυγά  
  • Αλάτι  

Πώς θα το φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Σουφλέ πατάτας με κεφαλοτύρι” <span class="meta-nav">→</span>
ζυμαρικά

Ζυμαρικά αλά κρεμ… χωρίς κρέμα γάλακτος

Είναι μια μακαρονάδα πρωτότυπη με γεύση… πολύπλοκη. Θα  την έλεγα αρμυρογλυκόξινη. Είναι ελαφριά, νόστιμη, αρωματική. Θα την απολαύσετε όλοι οι “μακαρονάδες”, κυρίως όμως όλοι εσείς που λατρεύετε τις μακαρονάδες αλλά κρεμ αλλά αποφεύγετε να τις μαγειρέψετε γιατί είναι πολύ θερμιδοφόρες και  πέφτουν κάπως βαριές.  

Ετούτη εδώ είναι μια  ελαφριά αλά κρεμ. Μια αλά κρεμ προς το ελληνικότερο, χωρίς κρέμα γάλακτος και αλλαντικά, με γιαούρτι, φέτα, καβουρδισμένο αμύγδαλο και ένα ακόμα στοιχείο, το ωραιότερο κατ’ εμέ, τα καραμελωμένα κρεμμύδια.

Ξέρω, ξέρω, σας φαίνονται κάπως ξένα τα υλικά αλλά σας βεβαιώνω πως δένουν τέλεια μεταξύ τους.  

Λοιπόν, μακαρονοφάγοι μου, αν βαρεθήκατε να τρώτε τα ίδια και τα ίδια, μη  διστάσετε να τη δοκιμάσετε. Θα εκπλαγείτε ευχάριστα. 

 Τι θα χρειαστείτε:

  • 1 πακέτο ζυμαρικά της αρεσκείας σας (500 γρ.) 
  • 400 γρ. γιαούρτι στραγγιστό 
  • 3 μέτρια κρεμμύδια ξερά 
  • 100 γρ. λευκά ωμά αμύγδαλα 
  • Λίγο ελαιόλαδο  
  • Φέτα  
  • Αλάτι  
  • Πιπέρι  

Πώς θα τα φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Ζυμαρικά αλά κρεμ… χωρίς κρέμα γάλακτος” <span class="meta-nav">→</span>
μους σοκολάτα με γιαούρτι - ηχωμαγειρέματα

Δροσερή μους σοκολάτας με γιαούρτι

Τρεις λόγοι για να τη φτιάξετε.  

  • Πρώτον, είναι εύκολο, δροσερό, καλοκαιρινό και όχι μόνο γλυκό
  • Δεύτερον, είναι  ελαφρύ, υγιεινό και υπέροχα σοκολατένιο και δεν περιέχει περιττά λιπαρά.
  • Και τρίτον και καλύτερον, θα το φτιάξετε γρήγορα και θα το απολαύσετε αργά-αργά, κουταλιά-κουταλιά, για να νιώσετε μέχρι το μεδούλι τη γιαουρτοσοκολατένια γεύση του… 

Τι θα χρειαστείτε:

  • 450 γρ. γιαούρτι 
  • 300 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα 
  • 150 γρ. γάλα πλήρες 
  • Χυμός και ξύσμα από ένα πορτοκάλι 

Πώς θα το φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Δροσερή μους σοκολάτας με γιαούρτι” <span class="meta-nav">→</span>
Τηγανίτες χωρίς λάδι - 22 - ηχωμαγειρέματα

Σούπερ τηγανίτες χωρίς λάδι..

Ετούτες εδώ οι τηγανίτες… δεν είναι ακριβώς τηγανίτες. Η γιαγιά Αθηνά τις έλεγε έτσι και εγώ από σεβασμό στη μνήμη της το συνεχίζω . Ετούτες εδώ είναι τηγανίτες… φουρνιστές. Η γεύση τους αλλά και η εμφάνιση είναι κάτι ανάμεσα σε τηγανίτα και τυροπιτάκι.

Όπως και να’χει είναι πολύ νόστιμες και ελαφριές, (αφού δεν έχουν καθόλου λάδι και ψήνονται στον φούρνο), γίνονται πολύ γρήγορα (σε 20 λεπτά θα τις έχετε στο πιάτο σας) και δεν απαιτούν ιδιαίτερες δεξιότητες.

Με λίγα λόγια μπορεί να τις φτιάξει και ένα μικρό παιδί. Τώρα που το σκέφτομαι, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να τις φτιάξετε μαζί με τα παιδάκια ή τα εγγόνια σας και να έχετε ένα ωραιότατο δημιουργικό και ευχάριστο ημίωρο στην κουζίνα.

Με τα υλικά που σας δίνω θα φτιάξετε για αρχή, μια μικρή δόση, γύρω στις 18 -20 τηγανίτες. Πιστέψτε με όμως, οι σούπερ τηγανίτες της γιαγιάς Αθηνάς θα γίνουν ανάρπαστες και σίγουρα θα χρειαστεί να φτιάξετε και δεύτερη δόση.

Τι θα χρειαστείτε:

  • 200 ml. νερό
  • 2 κουταλιές γιαούρτι
  • 1 αυγό (όχι μεγάλο)
  • 220 γρ. αλεύρι (για όλες τις χρήσεις π.χ. ΜΑΝΝΑ ΚΕΡΑΜΑΡΗ)
  • 1/2 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ
  • 3 κουταλιές τριμμένο τυρί (παρμεζάνα η γραβιέρα, τέτοιου τύπου τυριά, πάντα προαιρετικά)
  • 250 γρ. φέτα σε χοντρά κομμάτια
  • Λίγο αλάτι αν τα τυριά σας δεν είναι αλμυρά

Πώς θα τις φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Σούπερ τηγανίτες χωρίς λάδι..” <span class="meta-nav">→</span>
μπουγάτσα σιροπιαστή - γλυκό ακορντεόν - 30 - ηχωμαγειρέματα

Γλυκό σιροπιαστό… “ακορντεόν” με φύλλο κρούστας

Τα γλυκά που φτιάχνονται με φύλλα κρούστας είναι θα έλεγα γλυκά… παλαιών αρχών. Είναι κλασσικά, όμορφα και γιορτινά και καθημερινά και κάθε εποχής και έχουν αντέξει στο διάβα των καιρών και έχουν εξελιχθεί γιατί το φύλλο κρούστας είναι ένα υλικό που εμπνέει και προσφέρεται για πειραματισμούς.

Αποτέλεσμα πειραματισμού είναι και ετούτο εδώ το γλυκό, που φτιάχνεται με διπλωμένο φύλλο κρούστας (ή Βηρυτού που είναι ακόμα πιο λεπτό) σαν ακορντεόν. Είναι ένα σιροπιαστό γλυκό με μια ιδέα κρεμούλα που θα έλεγα ότι έχει κάτι από μπακλαβά αλλά και κάτι από γαλακτομπούρεκο. Εκείνο που δεν έχει είναι η δυσκολία του μπακλαβά και ο μπελάς του γαλακτομπούρεκου.

Είναι εύκολο στην κατασκευή, ιδανικό για αρχάριους και το πιο σημαντικό είναι ένα γλυκό μπουκιά και συχώριο. Δείτε και τη συνταγή για μπουγάτσα της Αυγής (φτιάχνεται με παρόμοιο τρόπο).

Τι θα χρειαστείτε:

Για το σιρόπι:

  • 2 κούπες ζάχαρη  
  • 2 κούπες νερό 
  • 2-3 φέτες λεμονιού 
  • Λίγο χυμό λεμονιού
  • 1 βανίλια (προαιρετικά)

Για τη βάση των φύλλων:

  • 1 πακέτο φύλλα Βηρυτού ή κρούστας 
  • 130 γρ. βούτυρο 
  • 130 ml. σπορέλαιο
  • 125 γρ. καρύδα τριμμένη 

Για την κρέμα:

  • 2 αυγά
  • 250 ml. γάλα 
  • 50 γρ. ζάχαρη 
  • 40 γρ. σιμιγδάλι ψιλό 
  • 50 γρ. από το μίγμα βούτυρού-σπορέλαιου 
  • 15 γρ. μπέικιν πάουντερ 
  • 2 βανίλιες  
  •  Ξύσμα λεμονιού προαιρετικά  

Πώς τα το φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Γλυκό σιροπιαστό… “ακορντεόν” με φύλλο κρούστας” <span class="meta-nav">→</span>
μαγειρίτσα νηστίσιμη χορτοφαγική - 34 - ηχωμαγειρέματα

Μαγειρίτσα νηστίσιμη με ταχίνι

Η μαγειρίτσα, η παραδοσιακή, η ταπεινή, η εορταστική, είναι και θα είναι η απόλυτη γαστρονομική εμπειρία της ελληνικής κουζίνας. Αυτή η χυλωμένη, αρωματική, λεμονάτη σούπα που βγαίνει το βράδυ της Ανάστασης, αχνιστή αχνιστή και ευφραίνει καρδιές, το γνωρίζετε δα, δεν είναι μυστικό, πως φτιάχνεται με συστατικά διόλου δελεαστικά, όπως συκωτάκια, γλυκαδάκια, εντεράκια και λοιπά εντόσθια. Για τους λάτρεις όμως το αποτέλεσμα είναι που μετράει.  

Για όσους όμως δεν ανέχονται το παραδοσιακό περιεχόμενο της μαγειρίτσας, μια χορτοφαγική εκδοχή της είναι ότι πρέπει. Για αυτούς που η πεμπτουσία της μαγειρίτσας είναι τα χορταρικά, ο άνηθος, τα μαρούλια τα φρέσκα κρεμμυδάκια και η αρωματική, υφή που της προσδίδουν η λύση είναι ετούτη εδώ η νηστήσιμη χορτοφαγική σούπα με μανιτάρια.

Από τη μία τα μανιτάρια, αγαπημένο υλικό, απλό, αλλά συνάμα πολύπλοκο με απίστευτη ποικιλία που πρακτικά μπορεί να συνδυαστεί με τα πάντα. Από την άλλη τα μυρωδικά και οι πρασινάδες, το ταχινολέμονο και το μπόλικο φρεσκοτριμμένο πιπεράκι, θα κάνουν την κουζίνα να μυρίσει Πάσχα. 

Χωρίς πολύωρα πλυσίματα εντοσθίων με ξύδια, σε κάτι λιγότερο από 40 λεπτά, θα έχετε στα πιάτα  ζεστή, λαχταριστή μαγειρίτσα.  

 Τι θα χρειαστείτε:

  • 2 πακέτα μανιτάρια πλευρώτους 
  • 200 γρ. ρύζι νυχάκι 
  • 2-3 μαρούλια 
  • 3-4 κρεμμυδάκια φρέσκα
  • 1 μέτριο κρεμμύδι  
  • Λίγο άνηθο 
  • Αλάτι πιπέρι  
  • Ελαιόλαδο (μισή κούπα) 
  • Ζωμός λαχανικών 

Για το… ταχινοκόψιμο:

  • 2-3 κ.σ. ταχίνι 
  • Χυμός από 1 λεμόνι 

Πώς θα τη φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Μαγειρίτσα νηστίσιμη με ταχίνι” <span class="meta-nav">→</span>
τσουρέκια - Πάσχα 2021 - 54 - ηχωμαγειρέματα

Υπέροχα, αφράτα τσουρεκάκια με κεφίρ

Δεν απομένουν πολλές μέρες ως το Πάσχα. Προτεραιότητα, τα τσουρέκια. Θέλετε εφέτος να τα φτιάξετε μονάχη σας και να γίνουν αφράτα σαν το βαμβάκι και λαχταριστά; Να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι γιατί όλοι αγαπούν τα τσουρέκια και όχι μόνο το Πάσχα αλλά όλο το χρόνο; Να το παινευτείτε κι εσείς που όλο λέτε να τα φτιάξετε στο σπίτι σας αλλά σας έχουν τρομάξει με τις ιστορίες θρίλερ για τσουρέκια  αποτυχημένα, άψητα, καμμένα, άγλυκα, πάνγλυκα και άλλα..;

Τελικά είναι τόσο δύσκολο πράγμα να φτιάξεις ένα καλό τσουρέκι; Η απάντηση είναι απλή: Δεν είναι (τόσο) δύσκολο αν δεν βιάζεσαι, έχεις τα σωστά υλικά και τα χρησιμοποιήσεις με τον σωστό τρόπο.

τσουρέκια - Πάσχα 2021 - 51

Εδώ ισχύει απόλυτα το «Δε θέλει κόπο θέλει τρόπο». Οπλιστείτε, λοιπόν,  με υπομονή και ακολουθήστε την πορεία που σας προτείνω. Μην το σκέφτεστε. Ήρθε η ώρα να πάρετε την γενναία απόφαση! Ξεκινήστε επαναλαμβάνοντας μετά από εμένα τη φράση: Δεν είναι τόσο δύσκολο να φτιάξεις ένα καλό τσουρεκάκι… και μπείτε στη μάχη της κατασκευής αυτών των τσουρεκακίων. Η νίκη είναι βέβαιη σας το εγγυώμαι . 

Ετούτο το Πάσχα θα πουν όλοι όσοι τα δοκιμάσουν «Γεια στα χέρια σου»!

Δείτε και τη συνταγή για τσουρέκι νηστίσιμο, τη συνταγή για κλασσικά, παραδοσιακά τσουρέκια της Ανάστασης και τη συνταγή για τα τσουρεκάκια της Στεφανίας που έχουμε δημοσιεύσει στα ΗΧΩΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ.

Τι θα χρειαστείτε:

  • 250 ml. νερό χλιαρό 
  • 50 γρ. μαγιά 
  • 2 αυγά 
  • 250 γρ. κεφίρ 
  • 100 γρ. λιωμένο βούτυρο 
  • ½ κ.γ. αλάτι  
  • 1 κοφτό κ.γ. σόδα 
  • 1 κιλό αλεύρι για τσουρέκια 
  • 200 γρ. ζάχαρη 
  • 2-3 βανίλιες 
  • ½ κ.γ. κακουλέ 
  • 1 κ.γ. μαχλέπι 
  • Λίγη μαστίχα προαιρετικά 

 Πώς θα τα φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Υπέροχα, αφράτα τσουρεκάκια με κεφίρ” <span class="meta-nav">→</span>
ριζότο με γαρίδες - ηχωμαγειρέματα

Μοναστηριακό, νηστίσιμο ριζότο με γαρίδες

Σκέτο,  με ντομάτα, με σαφράν ή ξύσμα λεμονιού, πολυτελές, με άγρια μανιτάρια και τρούφα, εντυπωσιακό μαύρο με μελάνι σουπιάς, θαλασσινό με γαρίδες ή όστρακα, εξωτικό, μυρωδάτο με λαχανικά και μυρωδικά, απλό με ντοματούλα, όλα βρίσκουν στο ριζότο ένα μοναδικό καμβά να κεντήσουν τις γεύσεις τους…

Και το καλύτερο, δεν χρειάζεται να περιμένεις την περίσταση. Τα βασικά υλικά είναι σίγουρα στην κουζίνα και η στιγμή πάντα κατάλληλη για ένα ριζότο! Το ριζότο είναι και εύκολο και δύσκολο πιάτο: η διαδικασία είναι απλή αλλά απαιτεί το χρόνο της, την μαγείρισσα πάνω από την κατσαρόλα και σχολαστική τήρηση των βημάτων.

Επιπλέον, είναι φαγητό που δεν περιμένει, ούτε τρώγεται όταν κρυώσει. Από την άλλη, αν το μάθεις σωστά την πρώτη φορά, ύστερα σου φαίνεται περίπου παιχνίδι. 

Τι  θα χρειαστείτε:

  • 1½ κούπα ρύζι κατάλληλο για ριζότο ή καρολίνα
  • 1 μεγάλο κρεμμύδι
  • 500 γρ, γαρίδες  
  • 6 κ.σ. ελαιόλαδο 
  • 1 κουτί κονκασέ ή 1 μεγάλη ψιλοκομμένη ντομάτα φρέσκια 
  • 6 κούπες ζωμός λαχανικών
  • Αλάτι  
  • Πιπέρι  

Πώς θα το φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Μοναστηριακό, νηστίσιμο ριζότο με γαρίδες” <span class="meta-nav">→</span>
ρεβυθοκεφτέδες - 18 - ηχωμαγειρέματα

Θεϊκοί ρεβυθοκεφτέδες, νηστίσιμοι, τραγανοί (θα τους λατρέψετε)

Ξέρετε, καθώς έπλαθα αυτούς εδώ τους ρεβυθοκεφτέδες σκεφτόμουν πόσους τρόπους κατανάλωσης έχουμε για το ταπεινό ρεβύθι, μια ταπεινότητα που αντανακλάται στις λαϊκές ρήσεις και τα παραμύθια με πιο γνωστά εκείνο με τον κοντορεβυθούλη, και το άλλο με τα «δύο κουκιά και δυο ρεβύθια».

Ειλικρινά τώρα, ποιος δεν δοκίμασε μια σούπα ρεβυθιών, μία κρύα ρεβυθοσαλάτα με φρέσκο κρεμμυδάκι και μαϊντανό ή το χούμους με ταχίνι και ελαιόλαδο που είναι ένα καταπληκτικό πλήρες γεύμα.

Τα ρεβύθια σας πληροφορώ είναι κύρια πηγή πρωτεϊνών και γι αυτό θεωρούνται το «κρέας των φτωχών» της γης. Ίσως ακούγεται παράξενο αλλά τις εξαιρετικές ιδιότητες του ταπεινού ρεβυθιού τώρα τελευταία τις ανακάλυψαν οι Αμερικάνοι και οι Καναδοί και όπως έγραψε ο Economist «κλονίζει» τα παραγωγικά τους συστήματα, γιατί οι απαιτούμενες ποσότητες δεν μπορούν να καλυφθούν, ούτε από την εσωτερική τους παραγωγή, ούτε από εισαγωγές.

Να μην ξεχνάμε και τον κατοχικό ρεβυθοκαφέ ο οποίος σε καιρούς δύσκολους, αντικατέστησε επάξια τον κανονικό καφέ.

Ρεβύθια λοιπόν! Αν ξέραμε πόσο πολύτιμα είναι, θα ‘πρεπε να ‘μασταν πιο εμπνευσμένοι στο πώς τα παρουσιάζουμε στο οικογενειακό μας τραπέζι.

Προσωπικά κάπως μεγάλη τα αγάπησα. Μέχρι έξω από το σπίτι με είχε βγάλει η μαμά μου γιατί αρνιόμουν να δοκιμάσω έστω τη ρεβυθόσουπα. Αυτή η τιμωρία πολύ συχνή ως παιδαγωγική μέθοδος στη δεκαετία του ’60 – το μόνο που κατάφερε ήταν να μου δημιουργήσει ψυχολογικά, να ακούω ρεβυθια και να χλομιάζω.

Χρειάστηκαν 4 δεκαετίες για να τα ξαναδοκιμάσω μαγειρεμένα στον φούρνο και σε τραγανούς ρεβυθοκεφτέδες και κάπως έτσι υποχώρησε ακαριαία το βάρος της παιδικής τιμωρίας.

Από τότε βδομάδα παρά βδομάδα τα έχω στο τραπέζι και τα απολαμβάνουμε όλοι με όλους τους τρόπους. Σήμερα σας τα παρουσιάζω με τη μορφή τραγανών πεντανόστιμων ρεβυθοκεφτέδων. Θα τους λατρέψετε…

 Τι θα χρειαστείτε:

  • 1 κούπα ρεβύθια ξερά.
  • 1 κρεμμύδι μέτριο, ξερό, ψιλοκομμένο,
  • 4 σκελίδες σκόρδο,
  • 1/2 κούπα ψιλοκομμένο μαϊντανό,
  • 1 ½ κ.γ. αλάτι, 
  • 1 ½ κ.γ. πιπέρι,
  • 1 κ.γ. κύμινο
  • 1/2 κ.γ. κόλιανδρο
  • 2 με 3 κ.σ. αλεύρι,
  • 2 κ.γ. χυμό λεμόνι. 

Πώς θα τους φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Θεϊκοί ρεβυθοκεφτέδες, νηστίσιμοι, τραγανοί (θα τους λατρέψετε)” <span class="meta-nav">→</span>
χαλβάς με κρέμα νηστίσιμος - 36

Ο νηστίσιμος χαλβάς αλλιώς

Αχ, ο αγαπημένος χαλβάς ο σιμιγδαλένιος! Αυτό το απλό, απλούστατο πλην όμως μέγιστο σε γεύση επιδόρπιο παντός καιρού και «γλυκό της στιγμής»! Πόσο παίρνει για να τον ετοιμάσει κανείς; Ούτε 15 λεπτά! Ακόμα κι αν εντελώς αναπάντεχα έρθουν επισκέπτες και διαπιστώνετε ότι τίποτα δεν υπάρχει για κέρασμα, προλαβαίνετε να τον φτιάξετε. Μέχρι να πιουν το καφεδάκι τους, τους προσφέρετε και τον χαλβά, ζεστό, ζεστό και μυρωδάτο. 

Τον χαλβά στην Ελλάδα τον συνηθίζουμε με ελαιόλαδο, και στη γνωστή αναλογία 1-2-3-4.  Όπου: 1 ελαιόλαδο, 2 σιμιγδάλι, 3 ζάχαρη, 4 νερό.

χαλβάς σιμιγδαλένιος - ηχωμαγειρέματα

Το λάδι εννοείται ότι δίνει στον χαλβά τον υγιεινό του χαρακτήρα και έτσι λες «ας πάει και το παλιάμπελο» και τον απολαμβάνεις χωρίς πολλές τύψεις. Και για να τα λέμε όλα ο χαλβάς είναι ένα γλυκό που θα το συναντήσεις σε πολλές παραλλαγές από  νοικοκυριό σε νοικοκυριό, από τόπο σε τόπο, από χώρα σε χώρα.

Στην Ανατολή, για παράδειγμα τον φτιάχνουν κάπως διαφορετικά: Βάζουν αντί για λάδι, βούτυρο και μάλιστα μπόλικο και γάλα φρέσκο αντί για νερό. Εγώ σας προτείνω τη δική μου παραλλαγή χωρίς λάδια, χωρίς βούτυρα και γάλατα, ανάλαφρο, εντελώς νηστίσιμο, με καθαρό νεράκι, χυμό πορτοκαλιού και μια κρεμούλα, τρεμουλιαστή, απαλή και βελούδινη.

Έναν «χαλβά αλλιώς» που θα τον απολαύσετε όλοι, νηστεύοντες και μη…

Δείτε και τη συνταγή για χαλβά σιμιγδαλένιο χωρίς λάδι αλλά και τη συνταγή για χαλβά με σιρόπι κακάο.

Τι θα χρειαστείτε:

  •  230 ml. νερό 
  • 600 γρ. χυμός πορτοκαλιού  
  • 170 γρ. σιμιγδάλι ψιλό 
  • 200 γρ. σιμιγδάλι χοντρό 
  • Ξύσμα πορτοκαλιού 

Για την κρέμα:

  • 1 λίτρο γάλα αμυγδάλου 
  • 80 γρ. κορν φλάορ 
  • 5 κ.σ. ζάχαρη  
  • 2 βανίλιες 
  • Κανέλα για το πασπάλισμα 

Πώς θα  φτιάξετε τον χαλβά:

Συνέχεια ανάγνωσης “Ο νηστίσιμος χαλβάς αλλιώς” <span class="meta-nav">→</span>
Φλωρεντίνες (παστέλι) με φουντούκια - 33 - ηχωμαγειρέματα

Σπιτικές τραγανές φλωρεντίνες με φουντούκι, μέλι και σοκολάτα

Οι φλωρεντίνες δεν είναι τίποτε άλλο από εκείνο το γνωστό, αγαπημένο, παραδοσιακό μας παστέλι, το τραγανό γλυκάκι που το τρώγαμε σαν παιδιά την περίοδο των νηστειών και όχι μόνο. Η πιο συχνή εκδοχή του είναι αυτή με το σουσάμι, αλλά και με φουντούκι, φυστίκι, αμύγδαλο ακόμα και στραγάλι είναι ένα γλυκό υπέροχο στη γεύση, δεν το συζητώ.

Είναι και υγιεινό και πολύτιμο διατροφικά και ιδιαίτερα εύκολο στην παρασκευή. Ασβέστιο, φώσφορος, κάλιο, μαγνήσιο, σίδηρος, βιταμίνες, είναι μόνο μερικά από τα θρεπτικά στοιχεία που περιέχει αυτό το εξαιρετικά απλό παραδοσιακό παρασκεύασμα. 

Φλωρεντίνες (παστέλι) με φουντούκια - 31

Το παστελάκι λένε ότι μετονομάστηκε σε φλωρεντίνα από τη Μαρία Αντουαννέτα. Αυτή, εκτός από την αδυναμία της στο παντεσπάνι είχε και μια άλλη, μη σας πω μεγαλύτερη: Μια τούρτα που είχε σαν βάση παστέλια με μπόλικη σαντιγί και αγριοφράουλες. Τη συνταγή την εμπνεύστηκε ένας από τους μάγειρες της, με καταγωγή από τη Φλωρεντία οπότε και τα παστέλια για χάρη της Μαρίας Αντουαννέτας έγιναν Φλωρεντίνες…

Όμως, το τραγανό αυτό γλυκάκι, που έχει μόνο φανατικούς φίλους, δεν περίμενε μια κακομαθημένη βασίλισσα να το αναδείξει. Οι ρίζες του φτάνουν μέχρι την αρχαιότητα. Τότε το έφτιαχναν κυρίως με σουσάμι. Σήμερα, είπαμε, το φτιάχνουμε με οποιοδήποτε ξηρό καρπό μας αρέσει και τον έχουμε στο ντουλάπι μας.

Είναι γνωστό ότι το μέλι ήταν βασική γλυκαντική ουσία των αρχαίων προγόνων μας. Το να το ανακατεύουν με ξηρούς καρπούς ήταν κάτι πολύ συνηθισμένο και τους έδινε μερικά από τα πιο εύκολά και γρήγορα γλυκά. Ειδικά ο συνδυασμός του μελιού  με σουσάμι αναφέρεται ακόμα και από τον Ηρόδοτο από τον 5ο αιώνα προ Χριστού! Λέγεται ακόμη ότι το «ίντριον», που αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου, είναι ένα είδος παστελιού. 

Αλλά και οι βυζαντινοί φαίνεται ότι το είχαν περί πολλού. Ο Φαίδων Κακουλές μας δίνει αρκετές αναφορές, για γλυκά τέτοιου είδους και μάλιστα με το όνομα πάστελλος και παστέλλι!  Ήταν τότε και είναι ακόμα γλύκισμα για χαρές, γάμους βαφτίσεις, μιας και τα συστατικά του συνδέονται με τη γονιμότητα.

Σε πολλά νησιά μας προσφέρεται ακόμα σε αρραβώνες γάμους και βαφτίσεις. Σήμερα το παστέλι γίνεται με διάφορους τρόπους, με σκέτο μέλι ή με μίγμα μελιού με ζάχαρη. Η ζάχαρη είναι αυτή που το σκληραίνει, το καραμελώνει. Το δικό μου παστέλι το έφτιαξα με φουντούκια γιατί αυτά είχα σήμερα στο ντουλάπι μου.

Φλωρεντίνες (παστέλι) με φουντούκια - 2

Μπορείτε να το φτιάξετε με τον ίδιο τρόπο και με αμύγδαλα, φυστίκια Αιγίνης, και γενικά με ότι τραβάει η όρεξή σας. Φτιάξτε τα παστελάκια ή τις φλωρεντίνες αν προτιμάτε. Θα αρέσουν σίγουρα σε εσάς και θα ξετρελάνουν τα πιτσιρίκια…

 Τι θα χρειαστείτε:

  • 60 γρ. μαργαρίνη 
  • 120 γρ. ζάχαρη 
  • 60 γρ. μέλι 
  • 200 γρ. φουντούκια
  • 200 γρ. κουβερτούρα λιωμένη σε μπεν μαρί 

Πώς θα τις φτιάξετε:

Συνέχεια ανάγνωσης “Σπιτικές τραγανές φλωρεντίνες με φουντούκι, μέλι και σοκολάτα” <span class="meta-nav">→</span>
Μπακαλιάρος σκορδαλιά - 6

Μπακαλιάρος σκορδαλιά παραδοσιακός (ΒΙΝΤΕΟ)

Δείτε στο παρακάτω βίντεο τη παραδοσιακή συνταγή για μπακαλιάρο σκορδαλιά που έχουμε δημοσιεύσει στα ηχωμαγειρέματα. Η 25η Μαρτίου και ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου πλησιάζουν και είναι διαφορετικές από κάθε άλλη φορά. Εμείς ας επιμείνουμε παραδοσιακά και ας γιορτάσουμε φτιάχοντας αυτό το θεσπέσιο πιάτο. Ακολουθήστε τις λεπτομερείς οδηγίες και θα φτιάξετε κάτι το πεντανόστιμο τιμώντας ταυτόχρονα την παράδοση μας…

Δείτε περισσότερες συνταγές με μπακαλιάρο που έχουμε δημοσιεύσει στα ηχωμαγειρέματα ή αν προτιμάτε δείτε περισσότερες νηστίσιμες συνταγές για την περίοδο της Σαρακοστής ή συνταγές με ψαρικά/θαλασσινά όλες δοκιμάσμένες και με λεπτομερείς περιγραφές και εικόνες. Χρόνια Πολλά!

Αν σας αρέσουν τα βίντεο δείτε τη σελίδα με τις βίντεο-συνταγές μας. Για περισσότερα βίντεο δείτε το κανάλι μας ηχωμαγειρέματα στο Youtube και αν θέλετε να ενημερώνεστε κάθε φορά που ανεβάζουμε κάποιο καινούργιο βίντεο κάντε άμεση εγγραφή στο κανάλι