Είμαι σίγουρη φίλες μου ότι καμιά  μας  δεν μπορεί να πει όχι σε έναν ροδοτηγανισμένο πικάντικο κεφτέ. Οι παντός είδους κεφτέδες κολοκυθοκεφτέδες, πατατοκεφτέδες, μελιτζανοκεφτέδες, είναι από τα πιο αγαπημένα μεζεδάκια και έχουν σημαντική θέση στο καλοκαιρινό τραπέζι. Μια και το θέμα μας είναι οι κολοκυθοκεφτέδες, τώρα που τα κολοκυθάκια τα βρίσκω σε αφθονία τους φτιάχνω

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Όπου να ‘ναι φίλες μου, οι εκδηλώσεις της αποκριάς κορυφώνονται και έρχεται η «Καθαρά Δευτέρα», η οποία σηματοδοτεί τη λήξη του γλεντιού και του ξεφαντώματος και την αφετηρία της νηστείας της Μεγάλης Σαρακοστής. Για το χριστιανικό κόσμο η Καθαρά Δευτέρα είναι μια ιδιαίτερη μέρα και γιορτάζεται, με εκδρομές σε κοντινούς εξοχικούς προορισμούς, γλέντι και φαγοπότι

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Υπάρχει μια μυρωδιά που φέρνει χειμώνα, φέρνει χωριό κι αναμμένο τζάκι, φέρνει φίλους και ωραίες παρέες, με σκουφιά και κασκόλ πεταμένα στους καναπέδες, φέρνει τους ήχους που βγάζουν τα κουτάλια, όταν βυθίζονται στα πιάτα, φέρνει μνήμες και ανθρώπους. Είναι ο τραχανάς, βεβαίως! Εγώ έχω καταχωρημένη την εικόνα του στο άλμπουμ του μυαλού μου, έτσι όπως

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Να και ένα εξαιρετικό λαχανικό που δεν το πολυμαγειρεύουμε φίλες μου, στον τόπο μας τη Φλώρινα. Ένα λαχανικό, φάρμακο, θα έλεγα, αφού από την αρχαιότητα ακόμα το χρησιμοποιούσαν για θεραπευτικούς σκοπούς. Τρία φλυτζάνια την ημέρα, αφέψημα αποξηραμένης αγκινάρας, (γιατί ναι, μπορείτε να τη βρείτε και σε αυτήν τη μορφή στο παζάρι), λειτουργούν θεραπευτικά κατά της

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Είναι ένα από τα πιο αγαπημένα φαγητά του καλοκαιριού αν και πέφτει λίγο βαρύ στο στομάχι. Άλλωστε, από εκεί έχει πάρει και το όνομά του το “ιμάμ μπαϊλντί” που στα τούρκικα, γιατί όπως και να το κάνουμε είναι τούρκικης προέλευσης, ιμάμ μπαϊλντί σημαίνει ο Ιμάμης μπαΐλντισε, μπούκωσε, βαρυστομάχιασε… Σύμφωνα με μια εκδοχή ο ιμάμης μπαΐλντισε γιατί

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Οι περισσότεροι θεωρούν το πρασόρυζο ένα από τα πλέον ταπεινά φαγητά της ελληνικής κουζίνας, αλλά για μένα είναι ένα γαστρονομικά κορυφαίο πιάτο. Για να είμαι ειλικρινής είναι απ’ τα φαγητά που δεν μαγειρεύω και πολύ συχνά αλλά μια δυο φορές το μήνα σίγουρα θα υπάρχει στο τραπέζι. Το αστείο είναι πως κάθε φορά που σερβίρω

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Πέτουλα, φίλες μου, ονομάζουν οι βλαχαρβανήτες της Δροσοπηγής και του Φλαμπούρου (κοινότητες στη Φλώρινα), τις λαγκίτες ή λαλαγκίτες ή τηγανίτες ή πετουλίτσες όπως αποκαλούνται στα «ντόπια» χωριά. Τα πέτουλα ήταν παλαιότερα συνυφασμένα με τα σημαντικότερα στάδια της ζωής του ανθρώπου: Τον αρραβώνα και τον γάμο, τη γέννηση και τη βάφτιση, τον θάνατο και τα ταφικά έθιμα.

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Τα είδα στο ψυγείο του γειτονικού σούπερ μάρκετ, ολοστρόγγυλα, τρυφερά σαν μωρά, βελούδινα και μυρωδάτα, αραδιασμένα με προσοχή και τάξη στο καφασάκι τους και τα λιμπίστηκα. Εκτός αυτού θυμήθηκα τα παλιά. Τότε που μικρά παιδιά, μετά τη βροχή, ξαμολιόμασταν στις δασωμένες πλαγιές και τα λιβάδια του πατρογονικού μου Βιτσίου, μικροί… αλιείς μανιταριών και τα ξεκολλούσαμε

Συνεχίστε την ανάγνωση.