Ε, λοιπόν, δεν ξέρω αν είναι δική μου ιδέα ή γενικότερη εντύπωση… αλλά όσες γυναίκες με σμυρνέικη καταγωγή έτυχε να γνωρίσω είχαν τρία κοινά χαρακτηριστικά: καρδιά μπαχτσέ, ήταν πολύ καλές νοικοκυρές και έτρεφαν μεγάλη αγάπη για την μαγειρική..! Η σμυρνέικη κουζίνα, θα το γνωρίζετε άλλωστε, είναι ένα ταιριαστό πάντρεμα Ανατολής και Δύσης, πλούσια, γεμάτη αρώματα

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Η βασιλόπιτα, είναι αναμφισβήτητα η βασίλισσα, η πρωταγωνίστρια του Πρωτοχρονιάτικου τραπεζιού. Πρωτοχρονιάτικο τραπέζι δεν νοείται χωρίς αυτήν… Σήμερα όταν ακούμε βασιλόπιτα, το μυαλό μας πηγαίνει, σχεδόν αποκλειστικά στη γλυκιά εκδοχή της, αλλά αυτό δεν ισχύει απαραίτητα. Τη γλυκιά βασιλόπιτα στη Βόρεια Ελλάδα την έφεραν, μαζί με πολλά άλλα νέα πολιτιστικά στοιχεία, οι πρόσφυγες από τη Μικρά

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Ο μπακλαβάς είναι ένα εξαιρετικό γλύκισμα για μερακλήδες, ευωδιαστό, με γεύση πλούσια και ονειρική που τον απολαμβάνει κανείς όλον τον χρόνο αλλά ιδιαίτερα αυτήν την εποχή τον θέλει η παράδοση να καταλαμβάνει εξέχουσα θέση στο γιορτινό τραπέζι… Αν είστε από αυτούς που τρελαίνονται για τον μπακλαβά αλλά δεν τολμάτε να τον φτιάξετε στο σπίτι γιατί

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Πραγματικά δεν γνωρίζω πολλούς που θα μπορούσαν να αντισταθούν σε αυτό το νοστιμότατο, κλασικά χειμωνιάτικο φαγητό. Είναι Ιδανικό για το καθημερινό αλλά και για ένα γιορτινό ή κυριακάτικο γεύμα. Εδώ πάνω στη Μακεδονία θεωρείται και παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο φαγητό. Παλαιότερα δεν νοούνταν χριστουγεννιάτικο τραπέζι χωρίς την παρουσία των λαχανοντολμάδων ή αλλιώς “λαχανοσαρμάδων” που τους έφτιαχναν μάλιστα –

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Kάθομαι και χαζεύω τα μελομακάρονα που μόλις έφτιαξα. Τα μέλωσα και τα έστησα μπροστά μου στην πιατέλα. Μοιάζουν με όρος πανύψηλο στα χρώματα της κανέλας και του μελιού. Σε λίγο δεν θα υπάρχουν! Ήδη άρχισαν, να μετρούνε αντίστροφα τις ώρες πριν να τα αφανίσουμε οριστικά και αμετάκλητα. Εδώ που τα λέμε δεν λογίζονται γιορτές δίχως

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Το γαλακτομπούρεκο είναι ένα παραδοσιακό γλυκό που ξετρελαίνει μικρούς και μεγάλους, αλλά τρομάζει λίγο τις περισσότερες νοικοκυρές. Το θεωρούν δύσκολο, πολύπλοκο και μπελαλίδικο. Φοβούνται την αποτυχία γι’ αυτό και προτιμούν, όταν το λαχταράει η ψυχούλα τους, να το προμηθευτούν από το κοντινό ζαχαροπλαστείο αντί να το φτιάξουν στο σπίτι. Από σήμερα λοιπόν, φίλες μου, τέρμα

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Τα υγρά χωράφια σου περιβόλι με ροδιές (Άσμα Ασμάτων) Πέστε μου, είναι η τρελή ροδιά που ξεφωνίζει την καινούργια ελπίδα που ανατέλλει;…………………………………..πέστε μου είναι η τρελή ροδιά που σκιρτάει στο φως σκορπίζοντας το καρποφόρογέλιο της με ανέμου πείσματα και ψιθυρίσματα,……………………………………………………………………………πέστε μου είναι η τρελή ροδιά που σπαρταράει με φυλλωσιές νιογέννητες τον όρθροανοίγοντας όλα τα χρώματα

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Μπήκαμε ήδη στο Νοέμβρη και ο καιρός αν και είναι καθάριος και λαμπερός, πράγμα λίγο περίεργο για δεδομένα Φλώρινας, εν τούτοις οι θερμοκρασίες έπεσαν και το κρύο είναι αισθητό. Οι ντοματιές, αλλά και όλα τα φυτά στον κηπάκι μου μου παρέδωσαν το πνεύμα τους, αλλά άφησαν πίσω τους το τελευταίο πολύτιμο φορτίο. Μάζεψα ένα σωρό

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Περνά περνά η ώρα κυλά πάνω στη γη, κυλά κυλά η ώρα σαν κρέμα σαντιγίκι ο ήλιος βασιλεύει ξανά, πέφτει στα κόκκινα βουνά, μαρμελάδα από κυδώνι και νυχτώνει… Ήταν πεσμένα κατά γης, χρυσοκίτρινο στρώμα και κανείς, μα κανείς δεν εδέησε να απλώσει τα χέρια του να τα μαζέψει. Και έμεναν εκεί να σαπίζουν, τα κυδώνια

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Έναν παλιό ονειροκρίτη ξετρύπωσα φίλες μου, κάτω από μια στοίβα παλιών βιβλίων. Τα είχαν αφήσει δίπλα στον κάδο των σκουπιδιών. Ήταν δεμένα προσεκτικά με ένα σπάγκο και καθώς τα πήρε το μάτι μου, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση πως αυτός που τα άφησε, δεν το έκανε με ελαφριά συνείδηση. Τα άφησε με την ελπίδα πως κάποιος

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Μικρή, θυμάμαι στριφογύριζα σαν μαναράκι γύρω από τις φούστες της Γιαγιάς Αθηνάς. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν η ώρα που δημιουργούσε στην κουζίνα. Παρατηρούσα τα ροζιασμένα χέρια της που έπαιρναν τα υλικά, τα έκοβαν, τα ανακάτευαν, τα έπλαθαν, τα συνδύαζαν αριστοτεχνικά, τα μεταμόρφωναν με μαεστρία και στο τέλος πάντα κάτι ωραίο εμφανιζόταν στο τραπέζι…

Συνεχίστε την ανάγνωση.