Δεν φέρθηκε καλά ετούτη η Άνοιξη στις καρυδιές μας. Τις πέτυχε η ανοιξιάτικη παγωνιά επάνω στη ανθοφορία τους και τις τσάκισε. Για ένα διάστημα στέκονταν εκεί με τα γυμνά κλαδιά τους, υψωμένα προς τον ουρανό, χωρίς ίχνος ζωής, σαν μάνες που θρηνούσαν τα παιδιά τους… Με το που ζέστανε όμως ο καιρός, ω του θαύματος,

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Αγαπημένα φρούτα, τα βερίκοκα φίλες μου. Δυο γεμάτους καλοκαιρινούς μήνες, Ιούνιο και Ιούλιο, έχουμε στη διάθεσή μας για να τα απολαύσουμε. Πέρα από τη μεταξωτή πορτοκαλοκίτρινη σάρκα τους, το άρωμά και τη γλυκιά και ελαφρώς όξινη γεύση τους, τα βερίκοκα έχουν σοβαρή προσφορά από διατροφική άποψη: περιέχουν βιταμίνες Α, C και Β, το περίφημο αντιοξειδωτικό

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Εδώ που τα λέμε τα σπιτικά ντολμαδάκια είναι… “άλλο πράγμα”. Η γεύση τους, όπως και να το κάνουμε, δεν συγκρίνεται με κανένα ετοιματζίδικο. Για να είμαι ειλικρινής δεν τα μαγειρεύαμε στο σπίτι μας. Ίσως γιατί δεν είχαμε ποτέ κληματαριά στην αυλή. Τα είχα δοκιμάσει μόνο από κονσέρβα, είχα απογοητευτεί και τα είχα απορρίψει.  Ώσπου η….

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Εμφανίστηκαν οι πρώτες! Τις είδα στην αγορά αραδιασμένες στα καφάσια, κατακόκκινες, πανέμορφες, προκλητικές και δεν αντιστάθηκα, με πήρε το άρωμα τους κι όλοι οι δισταγμοί κάμφθηκαν μεμιάς. Νωρίς ξενωρίς τις αγόρασα. Μικρές, σφιχτές, τραγανές, ζουμερές φραουλίτσες. Κάμποσες έφαγα πρόχειρα ξεπλυμένες στη βρύση. Με τις υπόλοιπες έφτιαξα ωραιότατο γλυκό και μαρμελάδα φράουλα μούρλια και λικεράκι να

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Η συκιά της οποίας τα σύκα έγιναν το ωραιότατο γλυκό συκαλάκι, φύτρωσε από μόνη της σε μια γωνιά του δρόμου, ακριβώς κάτω από το σπίτι μου στο χωριό, σαν να την έσπειρε ένα αόρατο χέρι. Διόλου παράξενο γιατί έτσι, σαν σπαρμένα από το χέρι του Θεού, φυτρώνουν στην παρθένα δροσοπηγιώτικη φύση ένα σωρό οπωροφόρα, αγριοκαστανιές,

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Δεν ξέρω αν θα συμφωνήσετε μαζί μου, αλλά πιστεύω πως υπάρχουν γεύσεις που σε ηρεμούν και σε ανακουφίζουν. Μια από αυτές είναι η γεύση του ρυζόγαλου. Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος, από τη δικιά μας γενιά τουλάχιστον, που να μπορεί να πει όχι σε ένα μπολ ρυζόγαλο πασπαλισμένο με μπόλικη μυρωδάτη κανελίτσα. Είναι ένα γλυκό

Συνεχίστε την ανάγνωση.

« …Τα χριστούγεννα για τους γεωργούς ήταν ξεκούρασμα, γι αυτούς, και για τα ζώα τους, καλοπέραση! Την παραμονή έσφαζαν τα γουρούνια που τα έτρεφαν ως επί το πλείστον με βελάνι (βαλανίδια) και καλαμπόκι. Και ο φτωχότερος ακόμη είχε στο σπίτι του γουρούνι τουλάχιστον 50 οκάδων για τα Χριστούγεννα. Η σφαγή των γουρουνιών ήτο έθιμον παλαιόν,

Συνεχίστε την ανάγνωση.

«Κόρες» στο ντόπιο ιδίωμα σημαίνει “φύλλα”, χυλοπίτες. Στα αρβανητοχώρια τις χυλοπίτες τις λένε «πέτα» ή «πέτκα», οι δε βλάχοι «πέτουρε». Παλιά οι χυλοπίτες μαζί με τον τραχανά, φτιάχνονταν στο σπίτι από τα άξια χέρια των γυναικών, εκεί στο τέλος του καλοκαιριού. Στέγνωναν κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο και κατόπιν αποθηκεύονταν σε λευκά πάνινα σακούλια και έπαιρναν

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Καλά, δε σας λέω τίποτα φίλες μου. Το σημερινό γλυκό, το Εκμέκ Κανταίφι δεν είναι ένα απλό γλυκό, είναι ένα γλυκό γλυκό, ένα… πως το περιγράψω, ένα γλυκό που κλείνει μέσα του  όλο το μυστήριο, όλα τα αρώματα, όλες τις γεύσεις της ανατολής. Γιατί θα το γνωρίζετε ήδη ότι πατρίδα του είναι η γειτονική μας

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Όπου να ‘ναι φίλες μου, οι εκδηλώσεις της αποκριάς κορυφώνονται και έρχεται η «Καθαρά Δευτέρα», η οποία σηματοδοτεί τη λήξη του γλεντιού και του ξεφαντώματος και την αφετηρία της νηστείας της Μεγάλης Σαρακοστής. Για το χριστιανικό κόσμο η Καθαρά Δευτέρα είναι μια ιδιαίτερη μέρα και γιορτάζεται, με εκδρομές σε κοντινούς εξοχικούς προορισμούς, γλέντι και φαγοπότι

Συνεχίστε την ανάγνωση.

Υπάρχει μια μυρωδιά που φέρνει χειμώνα, φέρνει χωριό κι αναμμένο τζάκι, φέρνει φίλους και ωραίες παρέες, με σκουφιά και κασκόλ πεταμένα στους καναπέδες, φέρνει τους ήχους που βγάζουν τα κουτάλια, όταν βυθίζονται στα πιάτα, φέρνει μνήμες και ανθρώπους. Είναι ο τραχανάς, βεβαίως! Εγώ έχω καταχωρημένη την εικόνα του στο άλμπουμ του μυαλού μου, έτσι όπως

Συνεχίστε την ανάγνωση.